Surah Al-A'raf — Aya 136

Ma’anonin Kalmomin:

• فَانتَقَمْنَا: Mun ɗauki fansa, mun azabtar da su.
• فَأَغْرَقْنَاهُمْ: Muka nutsar da su.
• فِي الْيَمِّ: A cikin teku (wato Bahar Maliya).
• بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا: Saboda sun ƙaryata.
• غَافِلِينَ: Masu shagala, waɗanda ba su kula ba.

Fassarar Aya:

Bayan da wa’adin halakar da su ya cika, sai muka ɗauki fansa a kansu, muka nutsar da su duka a cikin teku. Wannan azabar ta zo musu ne saboda sun ƙaryata ayoyin Allah da suka zo musu ta hannun Annabi Musa (A.S.), kuma sun kasance masu shagala da su, ba su yi tunani a kai ba, ba su kula da abin da waɗannan ayoyin ke nuni da su na gaskiya ba. Wannan shagala da rashin kula da su ne ya kai su ga ƙaryatawa, har suka cancanci azabar da ta same su.

Fa’idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Tabbatar da cewa Allah yana taimakon annabawansa da masu bi, kuma yana ɗaukar fansa daga maƙiyansa, kamar yadda ya fanshi Musa da mutanensa daga Fir’auna da sojojinsa.
2. Ƙaryata ayoyin Allah da yin shagala da su na daga cikin manyan dalilan da ke janyo fushin Allah da azabarsa.
3. A cikin wannan aya akwai gargaɗi ga duk wanda ya ji ayoyin Allah amma ya ƙi su, ya kuma shagala da su, cewa za su iya fuskantar irin wannan azaba.
4. Nuna cewa azabar Allah ba ta zo ba sai bayan wa’adi da hujja ta cika a kan mutane, don haka ya kamata mutum ya yi gaggawar tuba kafin azabar ta zo.
5. Ƙarfafa zuciyar muminai da cewa duk wani zalunci da maƙiya suke yi, Allah zai saka musu, kuma babu abin da ke ɓacewa a wurin Allah.