Сураи Аль-Араф Оят 139 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он чӣ инҳо дар онанд, нобудшаванда ва коре, ки мекунанд,…

Аль-Араф · 139/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ ۝١٣٩

🔤 Transliteration

Innaa haaa`ulaaa`i mutabbarum maa hum feehi wa baatilum maa kaanoo ya`maloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он чӣ инҳо дар онанд, нобудшаванда ва коре, ки мекунанд, ботил аст».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «مُتَبَّرٌ»: нестшаванда, ҳалокшаванда, барҳамхӯрда.

— «بَاطِلٌ»: беҳуда, пуч, беасос, он чи фоидае надорад.

Тафсири оят:

Ҳамоно ин одамон — яъне онҳое, ки бар парастиши бутҳо истодаанд — он чизе ки дар он қарор доранд, яъне ширку бутпарастӣ, нестшаванда ва ҳалокшаванда аст. Ва он амале ки онҳо анҷом медиҳанд — ибодати бутҳо ва тоъатҳои шаркиёна — пучу беасос аст. Ин бутҳо наметавонанд ҳангоми нузули азоби Худо онҳоро аз азоб наҷот диҳанд, ва ширки онҳо зоил мешавад ва худашон ҳалок мегарданд, агар ба имон наоянд.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки ҳар гуна ширк ва парастиши ғайри Худо саранҷом ба нестӣ ва ҳалокат мерасонад, ҳарчанд ба зоҳир ободу мустаҳкам намояд.

— Амалҳое, ки бар асоси ширк ва нофармонии Худо анҷом дода мешаванд, пучу бесамаранд ва дар рӯзи қиёмат барои соҳибашон ҳеҷ суде надоранд.

— Ин оят моро ба сӯи ихлос дар ибодат ва танҳо ба Худои ягона парастидан ҳидоят мекунад, ки ин роҳи наҷот ва саодати ҷовидон аст.

— Қуръон бо чунин баёнҳо дили инсонро ба ҳақиқат бедор мекунад ва ӯро аз роҳи гумроҳӣ бозмедорад, то ба сӯи имон ва амали солеҳ бишитобад.

📜 Оят 137-141 — Сураи Аль-Араф

137وَأَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كَانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَا صَبَرُوا ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُ وَمَا كَانُوا يَعْرِشُونَ

Ва ба он мардуме, ки ба нотавонӣ афтода буданд, шарқу ғарби он сарзаминро, ки баракат дода будем, ба мерос додем ва ваъдаи некӯе, ки Парвардигори ту ба банӣ—Исроил дода буд, ба он сабаб, ки сабр намуда буданд, ба камол расид ва ҳар чиро Фиръавну қавмаш месохтанд ва қасрҳоеро, ки бармеафроштанд, вайрон кардем!

138وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَل لَّنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ

Ва банӣ-Исроилро аз дарё гузаронидем. Бар қавме гузаштанд, ки ба парастиши бутҳои худ дил баста буданд. Гуфтанд: «Эй Мӯсо, ҳамон тавр, ки онҳоро худоёнест, барон мо ҳам худое бисоз». Гуфт: «Шумо мардуме бехирад ҳастед.

139إِنَّ هَٰؤُلَاءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Он чӣ инҳо дар онанд, нобудшаванда ва коре, ки мекунанд, ботил аст».

140قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَٰهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

Гуфт: «Оё ҷуз Оллоҳ бароятон худое биҷӯям ва ҳол он ки Ӯст, ки шуморо бар ҷаҳониён бартарӣ бахшид?»

141وَإِذْ أَنجَيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

Ва шуморо аз оли Фиръавн раҳонидем. Ба азобҳои сахтарин меозурданд, писаронатонро мекуштанд ва занонатонро зинда мегузоштанд ва дар ин аз ҷониби Парвардигоратон озмоише бузург буд.

← Оят 138 📖 Аль-Араф Оят 140 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

139Оят

Тарҷума — Аль-Араф 139

Сураи Аль-Араф Оят 139 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он чӣ инҳо дар онанд, нобудшаванда ва коре, ки мекунанд,…

Сураи Оят 139/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 137–141. Ба Тоҷикӣ: Русский.