ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 139

የቃላት ፍችዎች፡-

• ሙተበር (مُتَبَّر)፡- የሚጠፋ፣ የሚገደፍ እና የሚፈርስ ነው።
• ማ ሁም ፊህ (مَّا هُمْ فِيهِ)፡- እነርሱ በውስጡ ያሉበት ነገር ማለትም ሽርክ (ከአላህ ጋር ማጋራት)።
• በጢል (بَاطِل)፡- ከንቱ፣ ፋይዳ የሌለው እና ውድቅ የሆነ።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀፅ ውስጥ ስለ ጣዖታት አምላኪዎች እየተናገረ፡- «እነዚህ ሰዎች በእርግጥ የሚጠፋ ነው እነርሱ በውስጡ ያሉበት ነገር (ማለትም ከአላህ ሌላን ማምለክ እና ሽርክ)፤ እናም ከንቱ ነው ያንን ይሠሩት የነበሩት ሥራ» ይላል።

ይኸውም እነዚያ በጣዖታቶቻቸው ላይ የሚደነቁሩት ሰዎች፣ የሚያመልኩት ነገር ሁሉ ጠፊ እና ወድምሳሴ ነው። የሚያደርጉት ሥራ ሁሉ ከንቱ እና በከንቱ የሚጠፋ ነው፤ ምክንያቱም እነርሱ አላህን ሳይገዙ ጣዖታትን እያመለኩ ነውና። እነዚህ ጣዖታት ምንም ጥቅም ወይም ጉዳት ሊያደርሱ አይችሉም፤ ከአላህ ቅጣት ሲወርድባቸውም ከነሱ ምንም አያስከለክሉም። ስለዚህ ሽርካቸው ይጠፋል፣ ሥራዎቻቸውም ይበላሻሉ፣ እነርሱም ካላመኑ ይጠፋሉ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶች እና ጥቅሞች፡-

1. ሽርክ (ከአላህ ጋር ማጋራት) ሁሉም ጠፊ እና ከንቱ ነው፤ በሽርክ ላይ የተገነባ ሥራ ምንም ያህል ቢበዛ ወይም ቢያምር አላህ ዘንድ ተቀባይነት የለውም።
2. ንጹህ ተውሂድ (አላህን ብቻውን ማምለክ) የሥራዎች ተቀባይነት መሠረት ነው፤ ሥራ የሚቀበለው ከሽርክ ንጹህ ከሆነ ብቻ ነው።
3. አላህ ንጹህ አምልኮውን ለብቻው ይገባዋል፤ ከእርሱ ጋር የሚጋራ ሁሉ ሥራው ይበላሻል እና ባለቤቱንም አያድነውም።
4. ይህ አንቀፅ ለሙስሊሞች ትልቅ ማስጠንቀቂያ ነው፤ አምልኮታቸውን ከማንኛውም ዓይነት ሽርክ እንዲጠብቁ እና ሥራዎቻቸውን ለአላህ ፊት ብቻ በማጽዳት እንዲሠሩ ያሳስባል።
5. እስልምና የንጹህ አምልኮ ሃይማኖት መሆኑን ያሳያል፤ አላህ ባሪያዎቹን ከከንቱ አምልኮ ነፃ አድርጎ ወደ እውነተኛው አምላክ አምልኮ ይጠራቸዋል፤ ይኸውም የዘላለም ደስታቸው መንገድ ነው።