Surja El-A'raf — Ajet 60

Kuptimet e fjalëve:

• El-Mele'u (الملأ): Paria, udhëheqësit dhe fisnikët e popullit, të cilët zinin pozita të larta dhe kishin ndikim te të tjerët.
• Dijalall (ضلال): Largim nga e vërteta dhe rruga e drejtë.
• Mubin (مبين): I qartë dhe i dukshëm, që nuk lë asnjë dyshim.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Profeti Nuh -paqja qoftë mbi të- i ftoi njerëzit e tij drejt besimit në Allahun Një dhe të vetëm, duke i lënë idhujt që adhuronin, paria dhe udhëheqësit e popullit të tij u përgjigjën me arrogancë dhe mendjemadhësi. Ata i thanë atij: "Ne po të shohim qartë se ti je në humbje të madhe dhe larg rrugës së drejtë." Ata e akuzuan atë për atë që në të vërtetë ishte udhëzim dhe drejtësi, sepse zemrat e tyre ishin të mbyllura nga kryelartësia dhe verbëria shpirtërore. Ata mendonin se thirrja e tij për të lënë adhurimin e idhujve ishte gabim i madh, ndërsa në realitet ishte vetë e vërteta. Kjo është një prej zakoneve të mohuesve në të gjitha kohërat – ata e quajnë të mirën të keqe dhe udhëzimin e quajnë humbje, duke u mbështetur në mendimin e tyre të kufizuar dhe në traditat e të parëve të tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Thirrësit drejt Allahut duhet të jenë të durueshëm dhe të vendosur përballë akuzave dhe fyerjeve të mohuesve, sepse këto janë sprova që i kanë kaluar të gjithë profetët.
2. Paria dhe udhëheqësit shpesh janë pengesa më e madhe në rrugën e besimit, sepse ata kanë interes në ruajtjen e statusit të tyre dhe frikësohen se humbin pozitat e tyre.
3. E vërteta nuk matet me mendimin e shumicës apo me pozitën e atyre që e kundërshtojnë, por me atë që ka ardhur nga Allahu.
4. Thirrja e Profetit Nuh -paqja qoftë mbi të- zgjati qindra vjet, dhe ai nuk u lodh e nuk u dëshpërua, gjë që na mëson se durimi dhe këmbëngulja në rrugën e drejtë janë çelësi i suksesit.
5. Kur njeriu është i bindur se është në rrugën e drejtë, nuk duhet t'i lëkundin atij akuzat e të tjerëve, sado të mëdha qofshin ata në sy të njerëzve.