Sure A'râf — Ayet 60

Kelime Anlamları:

• el-Mele’ (الْمَلَأُ): Kavmin ileri gelenleri, büyükleri, önde gelen soylu ve sözü dinlenen kişileri.
• Dalâl (ضَلَالٍ): Doğru yoldan sapma, hakikatten uzaklaşma, şaşkınlık.
• Mübîn (مُبِينٍ): Apaçık, çok açık, hiçbir şüpheye yer bırakmayan, herkesin görebileceği kadar net.

Tefsir:

Hz. Nûh (a.s.), kavmini Allah’a iman etmeye, putlara tapmayı bırakmaya ve O’nun emirlerine uymaya çağırdığında, kavminin ileri gelenleri ve önde gelenleri ona karşı kibirlenerek şöyle dediler: "Ey Nûh! Biz seni apaçık bir sapıklık içinde görüyoruz."

Bu söz, onların ne kadar büyük bir gaflet ve cehalet içinde olduklarını göstermektedir. Çünkü gerçekte sapıklıkta olanlar, Allah’ın elçisini yalanlayan ve kendilerine gönderilen hidayet rehberini reddedenlerdir. Onlar, kendi batıl inançlarını hakikat sanıyor, hakikati ise sapıklıkla itham ediyorlardı. Bu, bütün zamanlarda hakikatle mücadele edenlerin ortak tavrıdır; hakikati duyduklarında onu çarpıtmaya ve karalamaya çalışırlar.

Bu ayet, iman edenlere çok önemli bir ders vermektedir: Hakikat üzere olan bir mümin, toplumun ileri gelenleri tarafından yalnız bırakılsa, alay edilse ve sapıklıkla suçlansa bile asla yolundan dönmemelidir. Hz. Nûh (a.s.) gibi sabır ve sebat göstermeli, Allah’ın yardımına güvenmelidir. Unutmayalım ki, tarih boyunca peygamberler ve onlara tabi olan salih kullar, hep bu tür ithamlara maruz kalmışlardır. Ancak sonunda kazananlar hep hakikat ehli olmuştur. Allah, doğru yolda olanları asla yalnız bırakmaz. Bu sebeple, sakın hakikat üzere olduğunuzda insanların sözlerine aldırış etmeyin; Allah’ın rızasını ve cennetini kazanmak için gayret edin.