سوره اعراف — آیه 60

معانی کلمات:

• الْمَلَأُ: اشراف و بزرگان قوم که رأی و نظرشان مورد قبول مردم بود و مجلس را پر می‌کردند.
• ضَلَالٍ: گمراهی، انحراف از راه راست.
• مُبِینٍ: آشکار و واضح.

تفسیر آیه:

بزرگان و اشراف قوم نوح علیه‌السلام که در برابر دعوت او ایستاده بودند، به او گفتند: ای نوح! ما به‌وضوح می‌بینیم که تو در گمراهی آشکاری هستی و از راه حق و صواب منحرف شده‌ای. آنان دعوت نوح را نه‌تنها نپذیرفتند، بلکه او را متهم به گمراهی کردند و با این سخن، هم خود را بر حق دانستند و هم او را از مسیر هدایت بیرون دانستند. این در حالی بود که نوح علیه‌السلام پیامبر خدا بود و آنان در جهل و غرور خود غوطه‌ور بودند.

فواید و پیام‌های آیه:

• این آیه نشان می‌دهد که پیامبران الهی همواره در برابر تکذیب و اتهامات ناروای قوم خود قرار گرفته‌اند؛ پس مأموران حق نباید از مخالفت‌ها و سخنان ناروای دیگران ناامید شوند.
• بزرگان و اشراف جامعه، گاهی بزرگ‌ترین مانع هدایت مردم هستند؛ زیرا به مقام و جایگاه خود می‌نازند و دعوت حق را برخلاف منافع خود می‌بینند.
• انسان نباید به‌ظاهر و جایگاه اجتماعی افراد اعتماد کند؛ بلکه باید حق را از هر کسی که می‌گوید پذیرفت، حتی اگر از سوی فردی ضعیف و بی‌کسی باشد.
• صبر و استقامت پیامبران در برابر چنین اتهاماتی، درس بزرگی برای ماست که در راه حق، از سرزنش و تهمت دیگران نهراسیم و به وعده‌های الهی امیدوار باشیم.