Аль-Араф сүресі — Аят 60

1. Сөздердің мағынасы:

• الْمَلَأُ — қауымның ақсүйектері, беделді басшылары, ықпалды адамдары.
• ضَلَالٍ — адасу, тура жолдан таю, шындықтан алыстау.
• مُبِينٍ — анық, көрнекі, еш күмәнсіз.

1. Аяттың тәпсірі:

Нұх пайғамбар (оған Алланың сәлемі болсын) халқын бір Аллаға құлшылық етуге, таухидке шақырған кезде, қауымының ықпалды, беделді адамдары оған қарсы шығып, былай деді: «Біз сені анық адасуда, тура жолдан анық тайған күйде көріп отырмыз». Олар Нұхтың (ғ.с.) шақыруын қабылдамай, оны шындықтан алыстап, адасқан адам ретінде бағалады. Шындығында, адасқан — олардың өздері еді, өйткені олар пұттарға табынып, Жаратушыны танымай қалған болатын. Бұл аят пайғамбарларға қарсы тұрғандардың әдетте халықтың ықпалды, бай, билік иелері болғанын көрсетеді. Олар өздерінің мәртебесі мен дүниелік байлығына сеніп, шындықты мойындаудан бас тартты және пайғамбарды кемсітуге, оны адасқан деп айыптауға тырысты. Бұл — тарих бойы барлық пайғамбарларға қарсы қолданылған әдіс: шындықты жоққа шығарып, оны уағыздаушыны жалған айыптаулармен беделсіздендіру.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Шындықты жоққа шығарушылар көбінесе қоғамның ықпалды, билік иелері болып келеді, өйткені олар өз мәртебесінен айырылып қалудан қорқады.
• Пайғамбарлар мен дін жолындағы адамдар әрдайым қарсылыққа, жалған айыптауларға тап болады. Бұл — Алланың жолындағы сынақ.
• Біреуді «адасқан» деп айыптау — шындықты жасырудың бір тәсілі. Алайда шынайы адасу — Алланы танымай, Оған құлшылық етпеу.
• Ақиқатты іздеген адам беделді адамдардың сөзіне емес, Алланың уахиына жүгінуі керек.
• Ислам — адамды тура жолға, анық бағытқа шақыратын дін. Ол адамды қараңғылықтан жарыққа, адасудан тура жолға шығарады.
• Қияметте әркім өз ісіне жауап береді, сол күні дүниелік мәртебе мен байлық еш пайда бермейді.