ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 60

የቃላት ፍች፡-

• አል-መለእ (አለቆቹ)፡- ከሕዝቡ መካከል ታላላቆቹና መሪዎቹ ሰዎች።
• ፊ ደላል (በጥመት ውስጥ)፡- ከቅን መንገድ መራቅ እና ስህተት ላይ መሆን።
• ሙቢን (ግልጽ)፡- ግልጽ የሆነ፣ የማይሸሸግ እና የተገለጸ።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

ይህ አንቀጽ የሚያሳየው የነቢዩ ኑሕ (ዐለይሂ ሰላም) ጥሪ በሕዝቦቹ ላይ የፈጠረውን ምላሽ ነው። ከሕዝቡ መካከል ታላላቆቹና ክቡራን ሰዎች በኑሕ ላይ በመደነቅና በመቃወም እንዲህ አሉ፡- «እኛ በእርግጥ አንተ ከቅን መንገድ በጣም የራቅክ እና በግልጽ ስህተት ላይ መሆንህን እናያለን።» ይህን ያሉት ኑሕ ወደ አላህ ብቻ እንዲገዙ እና ጣዖታትን እንዲተዉ ሲጠራቸው ነው። እነርሱ ግን በትዕቢታቸውና በማይረባ አመለካከታቸው ምክሩን ውድቅ አድርገው ነቢዩን በጥመት ከሰሱት። እንደ እነርሱ አስተሳሰብ፣ ኑሕ የአባቶቻቸውን ሃይማኖት ትቶ ወደ አዲስ ነገር በመጥራቱ የተሳሳተ ነው። ነገር ግን እውነታው ተቃራኒው ነው፤ ጥመት ያለው እነርሱ እንጂ ነቢዩ አይደሉም። ይህ የነቢያት የተለመደ ፈተና ነው፤ ሕዝቦቻቸው በመልእክተኞች ላይ የሚሰነዝሩት ክስ ሁልጊዜ የጥመትና የእብደት ክስ ነበር።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የእውነት ጠባቂዎች በሕብረተሰቡ ታላላቆች ዘንድ ተቃውሞ ሊያጋጥማቸው እንደሚችል ይህ አንቀጽ ያስረዳናል፤ ይህ የነቢያት መንገድ ነው።
2. ሰው ለእውነት በሚቆመው ጊዜ የሕብረተሰቡ መሪዎች ቢቃወሙትም እንኳ አለመፈራት እና በአላህ ላይ መመካት ይኖርበታል።
3. ትዕቢትና የማዕረግ ስግብግብነት ሰውን ከእውነት የሚያግዱ ትልልቅ መሰናክሎች ናቸው፤ ታላላቆቹ ሰዎች ለነቢዩ ጥሪ ፈጽሞ አልሰሙም ነበር።
4. ነቢያት በሕዝቦቻቸው ዘንድ ተቃውሞ ቢያጋጥማቸውም ተስፋ አልቆረጡም፤ ይህ ለእያንዳንዱ የእስልምና ጠባቂ ትልቅ ትምህርት ነው።
5. አንድ ሰው በሕብረተሰቡ ዘንድ ብቸኛ ቢሆንም እንኳ እውነትን መናገሩ ክብር ነው፤ ኑሕ (ዐለይሂ ሰላም) ብቻቸውን በሆኑ ጊዜም እውነትን አልተዉም።