Surat Al-A'raf — Ayat 60

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• الْمَلَأُ (al-mala'u): Para panggedhe, wong-wong gedhe, utawa para sesepuh saka sawijining kaum.
• ضَلَالٍ (dhalalin): Kesasar, luput saka dalan sing bener.
• مُبِينٍ (mubinin): Cetha, terang, ora ana samar-samar.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, para panggedhe lan wong-wong gedhe saka kaume Nabi Nuh padha ngomong marang Nabi Nuh. Dheweke ngomong: "Satemene awake dhewe iki weruh kowe, ya Nuh, ana ing kesasar sing cetha banget, adoh saka dalan sing bener." Para panggedhe mau rumangsa yakin yen Nabi Nuh iku wis kesasar lan ora ana ing dalan sing bener. Nanging sejatine, Nabi Nuh iku ana ing dalan sing bener lan para panggedhe mau sing sejatine kesasar. Iki minangka wujud tantangan lan penolakan saka para panggedhe marang dakwah Nabi Nuh.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen wong-wong sing nolak kebenaran iku kerep nganggep wong sing bener iku kesasar, lan wong sing kesasar iku rumangsa bener. Mula kita kudu tansah ngati-ati lan nyuwun pituduh marang Allah.
• Kita sinau yen dakwah iku ora mesthi ditampa kanthi apik. Kaya Nabi Nuh, para pendakwah kudu sabar lan tabah nalika diolok-olok utawa dianggep kesasar dening wong liya.
• Ayat iki uga nuduhake yen wong-wong sing duwe pangaribawa gedhe ing masyarakat (para panggedhe) bisa dadi penghalang dakwah yen dheweke ora gelem nampa kebenaran. Mula kita kudu ngati-ati aja nganti kita dadi penghalang tumrap kebenaran.
• Kita dielingake supaya ora gampang nganggep wong liya kesasar tanpa ngerti sejatine. Sing paling penting yaiku kita tansah ngupaya kebenaran lan nyuwun pituduh marang Allah SWT.