Аль-Араф сүрәсе — Аять 92

Сүзләр мәгънәсе:

• كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا — алар анда яшәмәгән кебек булдылар. «Магна» — торак, йорт мәгънәсендә, ягъни аларның торак урыннары бөтенләй юкка чыкты.

Аять тәфсире:

Шуґайб пәйгамбәрне ялганга тоткан кешеләр һәлак булдылар һәм аларның йортлары, торак урыннары бөтенләй юкка чыкты. Алар шундый тиз һәм тулысынча кырылып беттеләр ки, гүя алар бу җирдә беркайчан да яшәмәгәннәр, аларның монда яшәүләре, муллыклары, көч-куәтләре турында бернинди эз дә калмады. Алар Шуґайб пәйгамбәрне ялганчы дип атадылар һәм аңа ияргән мөэминнәрне хурлыкка калдырачакбыз, дип вәгъдә бирделәр. Ләкин хакыйкатьтә һәлакәткә дучар булганнар нәкъ менә үзләре булды. Алар дөньяда да, ахирәттә дә зур югалтуларга дучар булдылар: дөньяда — һәлакәт һәм мөлкәтләреннән аерылу, ә ахирәттә — мәңгелек Җәһәннәм ґәзабы. Ә Шуґайбка иман китергән мөэминнәр, аларның дошманнары уйлаганча, югалтучылар түгел, ә бәлки хакыйкатьтә җиңүчеләр булдылар, чөнки алар Аллаһының рәхмәтенә һәм Җәннәтенә ирештеләр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы тәгалә үз пәйгамбәрләрен ялганга тотканнарны һәрвакыт җәзалый һәм аларның көч-куәтләренә, муллыкларына карамастан, аларны һәлак итә. Бу — залимнәр өчен зур кисәтү.
2. Көферлек һәм пәйгамбәрләргә каршы тору — иң зур югалту сәбәбе, ә иман һәм пәйгамбәрләргә иярү — иң зур табыш һәм бәхет.
3. Мөэминнәргә дошманнарының мәсхәрәсе һәм мыскыллавы зарар китерә алмый; хакыйкатьтә җиңүчеләр — Аллаһыга тәүбә итеп, Аның рәсүлләренә ияргәннәр генә.
4. Дөньядагы муллык һәм байлык кешене Аллаһы ґәзабыннан коткара алмый; чын бәхет — Аллаһының ризалыгында һәм Аның күрсәтмәләрен үтәүдә.