Аль-Араф сүресі — Аят 92

1. Сөздердің мағынасы:

• كَذَّبُوا: өтірікке шығарды, жалған деп таныды.
• يَغْنَوْا: тұрды, мекен етті, өмір сүрді.
• الْخَاسِرِينَ: зиян шеккендер, жоғалтуға ұшырағандар.

1. Аяттың тәпсірі:

Шуғайбты өтірікке шығарған адамдар оның елінде тұрып, өмір сүргенімен, бірақ олардың бүкіл қауымы жойылып, жермен-жексен болды. Олар соншалықты жоғалып кетті, тіпті сол жерде мүлде тұрмағандай, өмір сүрмегендей болып қалды. Олардың үйлері, мекендері қаңырап бос қалды, ешбір із қалмады. Шуғайбты өтірікке шығарғандар – нағыз зиян шеккендер, нағыз жоғалтуға ұшырағандар. Олар дүниеде де, ақыретте де өздерін және барлық байлықтарын жоғалтып, қасіретке қалды. Ал Шуғайбқа иман келтіріп, оған ерген мүміндер ешқашан зиян шеккен жоқ. Керісінше, сол қауымның қарсыластары «егер Шуғайбқа ерсек, зиян шегеміз» деп ойлаған еді, бірақ шын мәнінде зиян шеккендер – өздері болды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһтың елшілерін өтірікке шығару – адамды дүниеде де, ақыретте де үлкен зиянға ұшырататын ауыр күнә.
• Пайғамбарларға қарсы шыққан қауымдардың жойылып кетуі – Аллаһтың әділдігінің және құдіретінің айқын көрінісі.
• Дүниедегі байлық, мансап, мекен-жай – бәрі уақытша. Оларға сеніп, Аллаһтан бет бұру – нағыз ақымақтық.
• Иман мен тақуалық – адамды ешқашан зиянға ұшыратпайды. Керісінше, ол – нағыз жеңіс пен бақыттың кілті.
• Құрандағы өткен қауымдардың тарихы – бізге ғибрат алу үшін баяндалған. Осы оқиғалардан сабақ алып, Аллаһтың әмірлеріне бойсұнып, елшілеріне еру – әрбір мұсылманның парызы.