Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 46

Сүзләрнең мәгънәләре:

• كُنَّا — без булдык (даими эшне белдерә).
• نُكَذِّبُ — ялганга чыгара идек, инкяр итә идек.
• بِيَوْمِ الدِّينِ — хисап көне, кыямәт көне, әҗер-җәза көне белән.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә җәһәннәм әһелләренең гөнаһларын тануы һәм үзләренең хәлләрен сөйләве китерелә. Алар әйтәләр: "Без дөньяда намаз укымый идек, фәкыйрьләргә ярдәм итми идек, буш сүзләр белән шөгыльләнә идек, һәм без хисап көнен — кыямәт көнен, үлгәннән соң терелүне, яхшылык һәм яманлык өчен хисап бирүне, җәннәт һәм җәһәннәмне — ялганга чыгара идек". Алар бу дөньяда әҗәл үзләренә килгәнче, шушы гөнаһларда һәм азгынлыкларда калдылар. Бу аять аларның имансызлыкларының иң зур сәбәбен — әхирәт көненә ышанмауларын ачыклый, чөнки әхирәткә ышанмаган кеше гөнаһлардан туктамас һәм изге гамәлләргә омтылмас.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кыямәт көненә ышану — иманның нигез өлеше; ул кешене гөнаһлардан тыеп, изге гамәлләргә өндәүче иң көчле дәлил.
• Дөньядагы һәр эшебез өчен хисап бирәчәгебезне белеп яшәү — кешене дөрес юлга алып бара.
• Әхирәтне инкяр итү — һәр төрле бозыклыкның тамыры; шуңа күрә мөселман кешесе бу иманны ныгытырга һәм аны сакларга тиеш.
• Бу аять безгә үзебезне тикшерергә өйрәтә: без намаз укыйбызмы, ярдәм итәбезме, хак сүздән генә сөйлибезме — әгәр юк икән, тәүбә итеп, Аллаһыга кайтырга ашыгырга кирәк.