Sure Müddessir — Ayet 46

Kelime Anlamları:

• Küna: Biz idik / biz olurduk
• Nükezzib: Yalanlıyorduk, inkâr ediyorduk
• Yevmiddin: Din günü, hesap ve ceza günü, kıyamet günü

Tefsir:

Bu âyet, cehennemliklerin dünyadaki kötü hallerini anlattıkları bölümün devamıdır. Onlar, kendilerini cehenneme sürükleyen sebepleri sayarken şunu da itiraf ederler: "Biz, din gününü, yani hesap ve ceza gününü yalanlıyorduk."

Bu, onların sadece amel etmediklerini değil, aynı zamanda inançlarının da bozuk olduğunu gösterir. Onlar, öldükten sonra dirilmeyi, amellerin karşılığının verileceğini, cennet ve cehennemin varlığını inkâr ediyorlardı. Bu inkâr, onların bütün kötü amellerinin temelini oluşturuyordu. Çünkü bir kimse hesap gününe inanmazsa, yaptığı kötülüklerden sakınmaz, iyilikleri de önemsemez.

Bu itiraf, onların pişmanlıklarını ve şimdi içinde bulundukları durumun ne kadar acı olduğunu gösterir. Dünyada iken bu günü yalanlıyorlardı, şimdi ise o günün gerçek olduğunu gözleriyle görüyorlar ve azabını tadıyorlar.

İbret ve Ders:

Ey insan! Bu âyet, bize hesap gününün kesin bir gerçek olduğunu ve onu inkâr edenlerin sonunun ne kadar acı olduğunu haber veriyor. Sakın sen, bu büyük günü hafife alma! Kıyamet günü mutlaka gelecek, herkes yaptığının karşılığını görecektir. Bu iman, insanı güzel amellere yöneltir, kötülüklerden uzaklaştırır. Kalbinde bu imanı taşıyan kimse, dünyada iken kendini hesaba çeker ve ahiret için hazırlık yapar. Unutma ki, o gün geldiğinde pişmanlık fayda vermeyecektir. Şimdi, bu imanı kalbine yerleştir ve hayatını ona göre düzenle. Rabbine yönel, namazını kıl, iyilik yap ve o büyük günden korkarak yaşa.