Surat Al-Muddassir — Ayat 46

Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نُكَذِّبُ (nukadzdzibu): ngapusi, ora ngakoni, nolak kabeneran.
• يَوْمِ الدِّينِ (yaumid-dīn): dina pembalasan, yaiku dina kiamat nalika Allah ngadili kabeh amal perbuataning manungsa.

Tafsir Ayat:

Wong-wong kafir kang ana ing neraka Saqar padha ngakoni dosa-dosane marang para ahli surga. Salah sijine dosa kang padha diakoni yaiku: "Lan awake dhewe iki padha ngapusi lan nolak anane dina pembalasan." Tegese, nalika isih urip ing donya, dheweke ora percaya yen bakal ana dina kiamat, dina nalika kabeh manungsa dibangkitake saka kubur lan diadili kabeh amal lakune. Dheweke nganggep yen urip iki mung kanggo urip ing donya wae, ora ana urip sawise mati, ora ana paukuman lan ora ana ganjaran. Amarga saka iku, dheweke ora tau nyiyapake bekal kanggo akhirat, ora tau nindakake kabecikan kanthi niat kanggo akhirat, lan ora wedi marang siksa Allah. Nganti pati teka nalika dheweke isih ana ing kahanan kafir lan nolak dina pembalasan iku.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Percaya marang dina kiamat iku dadi dhasar kanggo nindakake kabecikan. Sapa kang ora percaya dina pembalasan, mesthi ora bakal gelem ngorbanake apa-apa kanggo akhirat.
2. Wong kang ngapusi dina kiamat bakal ngakoni kesalahane nalika wis kasep, yaiku nalika wis ana ing neraka. Mula, aja nganti kita kalebu wong kang ngapusi nganti tekan wektu iku.
3. Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah ngelingi dina pembalasan, supaya saben tumindak ing donya iki tansah diarahake kanggo bekal ing akhirat.
4. Islam iku agama kang ngajak manungsa mikir bab urip sawise mati, supaya urip ing donya ora mung kanggo seneng-seneng wae, nanging uga kanggo nyiyapake dina kang langgeng.
5. Kanthi ngimani dina kiamat, ati dadi tentrem lan ora kuwatir marang urip donya kang mung sedhela, amarga ana pangarep-arep marang ganjaran kang luwih gedhe ing akhirat.