Аль-Муддассир сүресі — Аят 46

1. Сөздердің мағынасы:

• وَكُنَّا — «және біз болдық»: өткен шақтағы тұрақты әдетті білдіреді.
• نُكَذِّبُ — «өтірікке шығаратынбыз»: яғни жоққа шығарып, мойындамайтынбыз.
• بِيَوْمِ الدِّينِ — «қиямет-қайым күнімен»: «дәйн» сөзі осында есеп, жаза және қайта тірілу күнін білдіреді.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят тозаққа кірген күнәкарлардың өздерінің күнәларын мойындап айтқан сөздерінің бір бөлігі. Олар былай дейді: «Біз дүниеде қиямет күнін, яғни өлгеннен кейін қайта тіріліп, Алланың алдында есеп беріп, жазаланатынымызды үнемі өтірікке шығарып, оған сенбейтінбіз». Олар бұл күнді жоққа шығаруды әдетке айналдырып, одан бет бұрып өмір сүрді. Сөйтіп, олар намаз оқымай, пақырларға садақа бермей, бос әрі адасушылық сөздермен айналысып, ақырет күнін жалған деп санады. Осындай күпірлік пен бұзақылықтарында жүріп, оларға өлім келді. Енді олар сол істерінің зардабын тартып, өкініш отында қалды. Бұл аят адамды ойландырады: ақырет күнін өтірікке шығару — адамды тозаққа апаратын үлкен күнәлардың бірі. Сол себепті әр адам сол күнге шын жүректен сеніп, оған дайындық жасауы керек.

1. Алынатын ғибраттар:

• Қиямет күнін өтірікке шығару — адамды құрдымға жетелейтін ауыр күнә. Оған сену — иманның негізгі шарттарының бірі.
• Ақыретке сену адамды жақсылыққа құлшындырып, жамандықтан тыяды. Себебі әр іс үшін есеп берілетінін білген жан сақ болады.
• Өмірдің өтпелі екенін, өлімнің кенеттен келетінін ұғыну — адамды тәубеге келуге және уақытты бағалауға шақырады.
• Ислам — адамды осы дүниеде де, ақыретте де бақытқа жеткізетін жол. Құранның әр аяты — адамзатқа берілген нұр мен ескерту.
• Күнәларын мойындап, тәубе еткен жанға Алланың рақымы кең. Сондықтан үміт үзбей, Аллаға бет бұру — әр мұсылманның парызы.