سوره مدثر — آیه 46

معانی کلمات:

• نُکَذِّبُ: تکذیب میکردیم، دروغ میشمردیم.
• یَوْمِ الدِّینِ: روز جزا و سزا، روز قیامت که در آن اعمال بندگان محاسبه و پاداش داده میشود.

تفسیر آیه:

این جمله بخشی از سخنان مجرمان و گناهکارانی است که در دوزخند و در پاسخ به پرسش اهل بهشت از آنان که «چه چیز شما را به دوزخ کشانید؟» میگویند: «ما از نمازگزاران نبودیم، به بینوایان غذا نمیدادیم، با اهل باطل و گمراهی همصدا میشدیم و روز جزا و قیامت را دروغ میشمردیم». منظورشان این است که یکی از عوامل بزرگ هلاکتشان این بود که منکر روز حساب و پاداش و کیفر بودند و باور نداشتند که پس از مرگ، زندگی دیگری هست که در آن هر کس به سزای کردار خویش میرسد. این انکار، ریشهی همه گناهان آنان بود؛ زیرا وقتی کسی به روز جزا ایمان نداشته باشد، نه از عذاب میترسد و نه به پاداش امید میبندد و در نتیجه در گناه و طغیان غرق میشود.

فواید و درسهای آیه:

• ایمان به روز قیامت و حسابرسی اعمال، نیرومندترین بازدارنده از گناه و انگیزهبخش به کار نیک است؛ پس باید این باور را در دل خود زنده نگه داریم و همواره به یاد آن باشیم.
• تکذیب روز جزا سرچشمهی همه بدبختیها و تباهیهای اخلاقی و رفتاری است؛ چرا که انسان بدون باور به حساب و کتاب، در زندگی سرگردان و بیهدف میشود.
• این آیه به ما میآموزد که در دنیا باید خود را برای آن روز بزرگ آماده کنیم و از اعمالی که مایهی شرمساری و عذاب است دوری گزینیم تا در آن روز از زمره رستگاران باشیم.