Аль-Муддассир сүрөсү — Аят 46

1. Аяттагы сөздөрдүн мааниси:

• وَكُنَّا: жана биз болчубуз
• نُكَذِّبُ: жалганга чыгаруучубуз, «жок» деп танычубуз
• بِيَوْمِ الدِّينِ: Кыямат күнүн, сыйлык жана жаза күнүн

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта күнөөкөр адамдардын өздөрүнүн кылган иштерин моюнга алып айткан сөздөрү баяндалат. Алар айтышат: «Биз дүйнөдө Кыямат күнүн, башкача айтканда, адамдар кайра тирилип, кылган иштери үчүн эсеп берип, жакшы иштерге сыйлык, жаман иштерге жаза ала турган күндү жалганга чыгарчубуз. Ага ишенбей, аны «болбойт» деп эсептечүбүз».

Бул сөздөрдү алар тозоктогу азапты көргөндөн кийин айтышат. Демек, алар дүйнөдө эмне кылып, эмнеге ишенип, эмнеге ишенбегенин өз ооздору менен моюнга алышат. Кыямат күнүн жалганга чыгаруу — аларды тозокко алып барган жети күнөөнүн бири болгон. Кыямат күнүнө ишенбөө адамды ар кандай жаман иштерге, акыйкатсыздыкка жана чектен чыгууга алып барат, анткени ал кылган иши үчүн жооп берем деп ойлобойт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Кыямат күнүнө ишенүү — ыймандын негизги бөлүгү. Ага ишенүү адамды жакшы иштерге түртүп, жаман иштерден тыйат.
• Кыямат күнүн жалганга чыгаруу адамды акыры тозокко алып барарын ушул аят эскертет.
• Ар бир адам кылган иши үчүн жооп берерин билүү — адилеттикке жана жоопкерчиликке чакырат.
• Күнөөлөрдү моюнга алуу — акыйкатты таануунун белгиси. Бирок моюнга алуу пайда берүү үчүн дүйнөдө болушу керек.
• Ислам дини адамды ойлонууга, келечегин эсепке алууга жана жакшылыкка умтулууга чакырат. Кыямат күнүнө ишенүү — бул чакырыктын эң күчтүү негиздеринин бири.