Surah Al-Qiyamah — Talata 11

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• كَلَّا: Isang pagbabawal at pagpigil — nangangahulugang "hindi talaga" o "tunay na hindi," bilang pagwawalang-bisa sa pag-asa ng tao na makatakas.
• وَزَر: Isang kanlungan, muog, o lugar na maaaring pagtagoan at pagprotektaan ng isang tao mula sa panganib.

Paliwanag ng Talata:

Hindi totoo ang inaasam ng tao na siya ay makatatakas sa katarungan ng Allah sa Araw ng Paghuhukom. Sa araw na iyon, walang anumang kanlungan o taguan na maaaring magligtas sa kanya mula sa kaparusahan. Walang bundok na pagtataguan, walang kuta na masisilungan, at walang sinuman ang maaaring magbigay ng kaligtasan. Ang lahat ng nilikha ay magbabalik sa harap ng Allah, at doon ay haharapin ng bawat isa ang kabayaran ng kanyang mga gawa — mabuti man o masama. Ang pagtakas ay imposible, at ang pag-asa sa anumang taguan ay walang kabuluhan, sapagkat ang kapangyarihan ng Allah ay sumasaklaw sa lahat ng bagay.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang Araw ng Paghuhukom ay tunay na darating, at walang sinuman ang makakatakas sa katarungan ng Allah — kaya't nararapat na ihanda natin ang ating sarili sa pamamagitan ng mabubuting gawa.
2. Ang pag-asa sa mga makamundong kanlungan o kapangyarihan ay walang saysay sa harap ng Allah; tanging ang Kanyang awa at kapatawaran ang tunay na kaligtasan.
3. Ang kaalamang ito ay nagtutulak sa atin na maging mapagpakumbaba at bumaling sa Allah nang may pagsisisi bago pa man dumating ang araw na walang magiging silbi ang anumang pagtakas.
4. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na ang tunay na seguridad ay nasa pagsunod sa Allah at sa Kanyang mga utos — ito ang daan tungo sa kapayapaan sa kabilang buhay.