Аль-Кияма сүресі — Аят 11

1. Сөздердің мағынасы:

• كَلَّا (кәллә): жоқ, олай емес, тыйылу, қайтару мағынасында.
• وَزَر (уазар): паналайтын жер, баспана, қорған, сүйеніш.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят адамның қиямет күнінен қашуға, құтылуға деген әрекетін жоққа шығарады. Ол күні ешкімге паналайтын жер де, қорғайтын баспана да, сүйенетін күш те болмайды. Күнәһар адам қашып құтылуға тырысқанымен, оған ешбір баспана табылмайды. Барлық жаратылыстың барар жері, түпкілікті тұрағы – Алланың өзі. Сол күні әркім өз ісіне қарай лайықты жазасын немесе сыйын алады. Яғни, адам дүниеде жасаған істерінен қашып құтыла алмайды, оның барлығы Алланың алдында есепке алынады.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұжырымдар:

• Қиямет күнінің шындығын ұғыну адамды дүниеде жақсы істер жасауға, жамандықтан сақтануға тәрбиелейді.
• Адам баласы тек Аллаға ғана сүйеніп, Оған қайтатынын білуі керек. Бұл өмірдің өтпелі екенін, ал ақыреттің мәңгілік екенін еске салады.
• Құран адамды ойлануға, өз істерін түзетуге шақырады. Әрбір адам өз өмірін Алланың разылығы үшін өткізуге ұмтылуы керек.
• Бұл аят мұсылманды Алланың әділдігіне сенуге, Оның алдында есеп беретінін ұмытпауға үндейді. Осылайша, адам дүниеде жақсылық жасауға, сабырлы болуға, тәубе етуге бағытталады.
• Құранның әрбір аяты адамға тура жолды көрсетіп, оны жақсылыққа бастайды. Бұл да Алланың рақымы мен даналығының көрінісі.