Suurah Al-Insaan — Aayad 13

Macnaha ereyada:

• الأرائك (Al-araa’ik): Sariiro qurxoon oo sare kuwaas oo leh daahyo iyo go’mo qaali ah.
• زمهرير (Zamhariir): Qabow daran oo xanuun badan.

Tafsiirka Aayadda:

Allaah ayaa ka ilaaliyay dadka mu’miniinta ah sharka iyo dhibaatada Maalinta Qiyaame, wuxuuna siiyay weji ifaya oo nuur leh, iyo farxad iyo raynrayn qalbiga kaga jira. Waxaana lagu abaal-mariyay samirka ay ku samray adduunka Janno weyn oo ay wax ka cunaan waxay doonaan, oo ay xidhaan dhar xariir ah oo jilicsan. Iyagoo ku dheehan Jannada ku wada fadhiya sariiro qurxoon oo kor loo taagay, oo qurxoon oo leh daahyo iyo go’mo qaali ah. Ma arkaan Jannada gudaheeda qorrax kulaylkeedu dhibo, mana arkaan qabow daran oo xanuun badan. Taa beddelkeeda, waxay ku sugnaan hoos joogto ah oo aan lahayn kulayl iyo qabow midna. Geedaha Jannada ayaa kuwa hoos yimaada, waxaana loo fududeeyay inay si sahal ah uga dhuuntaan faarkiisa.

Faa’iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Samirku waa furaha guusha: Abaal-marinta Jannada waxay ku xidhan tahay samirka, sida aayadda ku cad “yagma sabaruu” (waxay samireen). Tani waxay ku baraysaa mu’minka inuu ku samro cibaadada oo uu ka fogaado xumaanta, sababtoo ah dhamaadka waa wanaag.
2. Jannadu waa meel kaamil ah: Waxaa Jannada ka jira raaxo dhan, ma jiraan kulayl ama qabow dhibaato leh, taasoo muujinaysa in Jannadu tahay meel nabadgalyo iyo raaxo buuxda leh, oo aan la mid ahayn adduunka oo ay ka jiraan dhibaatooyin jireed iyo mid maskaxeed.
3. Daryeelka Ilaahay ee mu’miniinta: Aayaddu waxay muujinaysaa sida Allaah u daryeelo addoomadiisa mu’miniinta ah, isagoo ka ilaalinaya dhibaatooyinka Maalinta Qiyaame, isla markaana siinaya wanaag iyo farxad. Tani waxay ku xoojisaa kalgacalka iyo cabsida Ilaahay, waxayna ku dhiirigelisaa dadka inay raacaan jidka toosan.
4. Waa dhiirigelin lagu camal falo: Marka dadku ogaadaan raaxada Jannada iyo wixii loo darbay mu’miniinta, waxay ku kiciyaan inay ku dadaalaan cibaadada iyo wanaagga, waxayna ka fogaadaan xumaanta, si ay u gaadhaan raaxadaas weligeed ah.