Surja En-Nebe — Ajet 16

Kuptimi i fjalëve:

• Xhenat (جَنَّاتٍ): kopshte e bahçe të mbjella me pemë.
• Elafan (أَلْفَافًا): të dendura e të ndërthurura, ku degët e pemëve janë të përziera me njëra-tjetrën.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, pasi përmendi shiun që e zbret nga retë me bollëk, vazhdon duke përmendur një tjetër mirësi të Tij: nëpërmjet këtij shiu, Ai nxjerr nga toka kopshte të dendura, me pemë të shumta, degët e të cilave janë të ndërthurura me njëra-tjetrën. Këto kopshte janë plot begati dhe bukuri, me lloje të ndryshme pemësh që japin fruta të shumta. Dendësia e tyre është e tillë që degët ndërthuren e përzihen, duke krijuar hije të mëdha dhe pamje mahnitëse. Kjo tregon fuqinë e Allahut në krijim dhe mëshirën e Tij ndaj krijesave, duke u dhënë atyre ushqim dhe jetesë të begatë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson të shohim me syrin e mendjes fuqinë e Allahut në natyrë, sepse shiu që zbret dhe kopshtet që rriten prej tij janë dëshmi e qartë e ekzistencës dhe madhështisë së Tij.
2. Na nxit të jemi mirënjohës ndaj Allahut për begatitë që na ka dhënë, si uji dhe bimët, dhe të mos i marrim ato si të mirëqena.
3. Tregon se Allahu i Plotfuqishëm kujdeset për nevojat e krijesave të Tij, duke siguruar ushqim dhe jetesë për njerëzit dhe kafshët, gjë që na afron më shumë me fenë tonë dhe na bën të ndjejmë dashuri për Krijuesin tonë.
4. Na kujton se ashtu siç Allahu e ka fuqinë të nxjerrë bimësi të gjallë nga toka e vdekur, po ashtu Ai ka fuqi të ringjallë të vdekurit në Ditën e Gjykimit – kjo është një nga mësimet kryesore të kësaj sureje.