سوره نبأ — آیه 16

معانی کلمات:

• جَنَّاتٍ: باغها و بوستانها
• أَلْفَافًا: درهم پیچیده و انبوه، درختانی که شاخههایشان در یکدیگر تنیده شده است

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان نعمتهای زمینی خود، به آفرینش باغهایی اشاره میکند که درختانشان چنان انبوه و درهمتنیدهاند که شاخههایشان به یکدیگر پیچیده و فضایی سرسبز و خرم را پدید آورده است. این باغها با آن آب فراوانی که از ابرهای بارانزا نازل شده، رشد کرده و جلوهای از زیبایی و شکوه آفرینش را به نمایش میگذارند. این تعبیر، تصویری از بهرهوری زمین و حاصلخیزی آن در پرتو باران رحمت الهی است؛ باغهایی که میوههای گوناگون و سایهای دلپذیر برای انسان و موجودات دیگر فراهم میآورند. این نعمت، نشانهای از قدرت بیپایان پروردگار و لطف او نسبت به بندگانش است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه ما را به تفکر در نظام شگفتانگیز آفرینش دعوت میکند؛ اینکه چگونه بارانِ نازلشده از آسمان، زمین مرده را زنده کرده و باغهایی سرسبز و پرثمر پدید میآورد، نشانهای روشن از قدرت خداوند بر رستاخیز و حیات دوباره است.
• نعمتهای زمینی همچون باغهای انبوه، یادآور نعمتهای بزرگتر بهشتی است که خداوند برای بندگان مؤمن و صالح خود آماده کرده است؛ پس باید با شکرگزاری و اطاعت، خود را شایسته آن نعمتهای جاودان کنیم.
• این آیه انسان را به تأمل در زیباییهای طبیعت و استفاده درست از آنها دعوت میکند و میآموزد که نعمتهای الهی را نهتنها برای لذت، بلکه برای آبادانی زمین و کمک به دیگران به کار بگیریم.