سورت نبأ — آیت 16

د معنايي کلمې:

• جَنّات: باغونه، بستانونه
• أَلْفَاف: هغه باغونه چې ونې يې ګڼې وي، يو پر بل پسې نښتې وي او څانګې يې يو له بل سره ګډې وي.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د خپل قدرت او فضل يوه بله نښه بيانوي، چې هغه د باران په واسطه له ځمکې څخه باغونه راوباسي، هغه باغونه چې ونې يې ډېرې ګڼې وي، څانګې يې يو پر بل پسې نښتې وي او داسې يو بل سره تړلي وي چې ليدونکی يې د ښکلا او شنوالي څخه حيران شي. دا هغه باغونه دي چې د باران د اوبو په برکت سره راټوکېږي، وده کوي او ميوه لرونکي کېږي. الله تعالی په دې آيت کې د خپل رحمت او کرم يادونه کوي چې د اوبو په واسطه يې له ځمکې څخه داسې باغونه راوباسي چې د انسانانو او حيواناتو د ګټې لپاره وي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته د الله تعالی د قدرت او رحمت يادونه کوي، چې هغه د باران په واسطه له مړې ځمکې څخه ژوندي باغونه راوباسي، نو که هغه د مړې ځمکې د ژوندي کولو توان لري، نو د مړيو له قبرونو څخه د راژوندي کولو توان هم لري.
• دا آيت موږ ته د الله تعالی د نعمتونو قدرداني زده کوي، چې بايد د هغه په نعمتونو کې فکر وکړو او د هغه شکر ادا کړو.
• دا آيت د قيامت د ورځې د راتګ د ثبوت لپاره يو دليل دی، ځکه چې هغه څوک چې داسې باغونه له مړې ځمکې څخه راوباسي، هغه خامخا د مړيو د راژوندي کولو توان هم لري.