Surah An-Naba — Talata 16

Kahulugan ng mga Salita:

• Jannāt (وَجَنَّاتٍ): Mga hardin o mga taniman.
• Alfāf (أَلْفَافًا): Nagkakapal at nagsasalimuot na mga sanga ng mga puno, na ang ibig sabihin ay mga harding siksik at magkakaugnay ang mga halaman.

Paliwanag ng Talata:

Sa talatang ito, binabanggit ng Allah na Kanyang pinababa mula sa mga ulap na nagdadala ng ulan ang tubig na bumubuhos nang sagana, upang sa pamamagitan nito ay magpalabas ng mga butil na pagkain ng tao, mga halamang kinakain ng mga hayop, at mga hardin na ang mga puno ay nagkakapal at nagsasalimuot ang mga sanga dahil sa sobrang paglago at pagyabong. Ang mga harding ito ay puno ng mga punongkahoy na magkakaugnay ang mga sanga, na nagpapakita ng kagandahan at kabuhayan ng lupa. Ang pagbanggit dito ay bahagi ng pagpapakita ng kapangyarihan ng Allah sa paglikha at pagbibigay-buhay sa mga halaman, bilang patunay ng Kanyang kakayahang bumuhay muli sa mga patay sa Araw ng Paghuhukom.

Mga Aral at Benepisyo:

• Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang ulan at mga halaman ay biyaya mula sa Allah, kaya dapat tayong magpasalamat at magnilay sa Kanyang mga likha.
• Ipinapakita nito ang kapangyarihan ng Allah na magbigay-buhay sa lupa pagkatapos ng pagkatuyo nito, na isang patunay ng Kanyang kakayahang bumuhay sa mga tao sa kabilang buhay.
• Ang pagkakaroon ng masaganang pagkain at mga hardin ay paalala na ang tunay na pinagmumulan ng kabuhayan ay ang Allah, kaya dapat tayong lumapit sa Kanya nang may pagtitiwala at pagsunod.
• Ang talatang ito ay nag-aanyaya sa atin na pahalagahan ang kalikasan at pangalagaan ito, sapagkat ito ay tanda ng awa at karunungan ng Allah para sa sangkatauhan.