سورت نبأ — آیت 17

د معناوي بيان:

• يوم الفصل: هغه ورځ چې د مخلوقاتو ترمنځ به فيصله کېږي، يعنې د قيامت ورځ.
• ميقاتًا: ټاکل شوی وخت او د وعدې ځای، يعنې هغه مهال چې ټاکل شوی دی.

تفسير:

الله تعالی فرمايي چې بېشکه د فيصلې ورځ (يعنې د قيامت ورځ) د ټولو مخلوقاتو لپاره ټاکل شوی وخت او وعدې ځای دی. دا هغه ورځ ده چې د لومړيو او وروستيو ترمنځ به فيصله کېږي، او دا وخت ټاکل شوی دی چې نه وړاندې کېږي او نه وروسته. په دې ورځ به الله تعالی د خپلو بندګانو ترمنځ د دوی د کړنو په اړه فيصله کوي، چې ښه کارونه به د ثواب او بد کارونه به د عذاب لامل ګرځي. دا ورځ د الله تعالی له حکمت او عدل سره سم ټاکل شوې ده، او د هر انسان لپاره به د هغه د عملونو په اساس جزا يا سزا وي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د قيامت د ورځې په راتګ يقين راکوي، چې دا ورځ حتمي ده او الله تعالی يې وخت ټاکلی دی.
• دا مونږ ته يادونه کوي چې په دې دنيا کې هر عمل به حساب کېږي، نو بايد ښه عملونه وکړو.
• دا مونږ ته د الله تعالی د عدل او حکمت څرګندونه کوي، چې هغه به د هر چا سره په انصاف چلند وکړي.
• دا آيت مونږ ته تسلي ورکوي چې که په دې دنيا کې ظلم او ناحقي وي، نو د قيامت په ورځ به عدل خامخا راشي.