சூரா அன்-நபா — வசனம் 17

சொற்பொருள்:

• يَوْمَ الْفَصْلِ – பிரிவினை நாள்; அதாவது, படைப்பினங்களுக்கிடையே இறுதித் தீர்ப்பு வழங்கப்படும் நாள் (மறுமை நாள்).
• مِيقَاتًا – குறிப்பிட்ட நேரம்; தவிர்க்க முடியாத, நிர்ணயிக்கப்பட்ட தவணை.

விளக்கம்:

நிச்சயமாக, படைப்பினங்களுக்கிடையே தீர்ப்பளிக்கப்படும் நாளான மறுமை நாள், முந்தியவர்களுக்கும் பிந்தியவர்களுக்குமான ஒரு குறிப்பிட்ட தவணையாகவும், நிர்ணயிக்கப்பட்ட நேரமாகவும் உள்ளது. அந்நாள் கண்டிப்பாக வரவேண்டிய ஒரு நாளாகும்; அது தாமதமாகாது, முன்னதாகவும் வராது. அந்நாளில் ஒவ்வொரு சமூகமும் தங்கள் தலைவர்களுடன் அழைத்து வரப்படுவார்கள். இது நன்மைக்கும் தீமைக்குமான கூலி-தண்டனை வழங்கப்படும் நாளாகும். இறைவன் அதனை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்காக நிர்ணயித்துள்ளான்; அது வந்தே தீரும்.

பயன்கள்:

• மறுமை நாள் நிச்சயம் நிகழப்போவது என்பது உறுதியான உண்மை; அது கற்பனை அல்லது வெறும் வார்த்தை அல்ல. இந்த நம்பிக்கை மனிதனைப் பொறுப்புணர்வுடன் வாழ வைக்கிறது.
• ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உண்டு என்பதை இது உணர்த்துகிறது; எனவே, நாம் நம் வாழ்நாளை அற்ப விஷயங்களில் வீணடிக்காமல், நல்ல செயல்களில் ஈடுபட வேண்டும்.
• இந்த நாளின் நிச்சயத்தன்மை நம்பிக்கையாளர்களுக்கு ஆறுதலையும், நன்மை செய்வோருக்கு வெகுமதியின் நம்பிக்கையையும், தீமை செய்வோருக்கு எச்சரிக்கையையும் அளிக்கிறது. இது மனித சமுதாயத்தில் நீதியும், அமைதியும் நிலவ வழிவகுக்கிறது.
• இறைவனின் வாக்குறுதி உண்மையானது; அவன் நிர்ணயித்த தவணை மாறாது. இது இறைவனின் மீதான நம்பிக்கையையும், அவனது நீதியின் மீதான உறுதியையும் வலுப்படுத்துகிறது.