سوره نبأ — آیه 17

معانی کلمات:

• یوم الفصل: روز جدا کردن و داوری میان بندگان.
• میقات: زمان معیّن و وعده‌گاهِ قطعی.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر از حتمیّت روز قیامت می‌دهد و می‌فرماید: به راستی که روز جدایی (میان نیکوکاران و بدکاران، و داوری نهایی میان همه خلایق) وعده‌گاهی معیّن و زمانی قطعی است که هیچ تخلّفی در آن راه ندارد. این روز، موعدی است که خداوند برای پاداش و کیفر بندگان تعیین کرده است؛ نه زودتر از آن فرا می‌رسد و نه دیرتر. این وعده، شامل همه انسان‌ها از اولین تا آخرین است و در آن، هر کس به سزای کردار خویش می‌رسد. روزی که در آن، نفخ صور دمیده می‌شود و همه مردم از قبرها برمی‌خیزند و به سوی دادگاه عدل الهی روانه می‌گردند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. عدالت مطلق الهی: تعیین این میقات، نشانه آن است که خداوند هرگز بندگان را بی‌حساب و کتاب رها نمی‌کند و روزی فرا خواهد رسید که حق هر مظلومی از ظالم گرفته شود.
2. امیدواری به عدل الهی: دانستن اینکه روز داوری حتمی است، دل‌های مؤمنان را آرام می‌کند که هیچ ظلمی بی‌پاسخ نمی‌ماند و هیچ نیکی‌ای بی‌پاداش نخواهد بود.
3. مسئولیت‌پذیری: باور به این وعده قطعی، انسان را به مراقبت از اعمال خویش وا می‌دارد و او را از غفلت و سرکشی بازمی‌دارد.
4. آمادگی دائمی: چون زمان دقیق این میقات بر ما پوشیده است، مؤمن همواره در حال آماده‌باش است و لحظه‌ای از یاد خدا و آخرت غافل نمی‌ماند.