سوره نبأ — آیه 3

معانی کلمات:

• الَّذِی: آن چیزی که (اشاره به خبر عظیم و قرآن کریم).
• هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ: در آن اختلاف دارند؛ یعنی برخی آن را تصدیق و برخی تکذیب میکنند، و در توصیف آن دچار پراکندگی شدهاند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه اشاره به همان «خبر عظیم» دارد که در آیه قبل مطرح شد و آن، خبر رستاخیز و قرآن کریم است. مشرکان قریش درباره این خبر بزرگ دچار اختلاف شدند؛ گروهی آن را سحر نامیدند، گروهی شعر، عدهای کهانت و برخی هم آن را افسانههای گذشتگان خواندند. بعضی منکر اصل رستاخیز شدند و آن را محال دانستند، و برخی دیگر در توصیف پیامبر و قرآن به بیراهه رفتند. این اختلاف نه از روی حقیقتجویی، بلکه از روی عناد و سرگردانی بود؛ چرا که حقیقت آن روشن است و جای هیچ تردیدی ندارد. قرآن کریم و خبر قیامت، حقیقتی است که عقل سلیم آن را میپذیرد و دلهای پاک آن را تصدیق میکند.

فواید و پیامهای آیه:

• اختلاف و پراکندگی در برابر حق، نشانه ضعف و گمراهی است؛ مؤمن باید در برابر حقیقت، یکپارچه و ثابتقدم باشد.
• قرآن کریم و معاد، چنان روشن و استوار است که هرگونه اختلاف در آن، ناشی از هواهای نفسانی و لجاجت است، نه دلایل عقلی.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر شبهات و سخنان ناسازگار مخالفان، آرامش خود را حفظ کنیم و به حقایق قرآن چنگ بزنیم که راه نجات و سعادت در آن است.
• ایمان به روز رستاخیز، انسان را از سرگردانی و اختلاف درونی نجات میدهد و به زندگی او هدف و معنا میبخشد.