Surat An-Nazi'at — Ayat 10

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• يَقُولُونَ : padha ngucap (wong-wong kafir kang maido dina kebangkitan).
• أَإِنَّا : apa kita iki (tembung pitakon kanggo ngetokake rasa ora percaya).
• لَمَرْدُودُونَ : mesthi dibalekake (yaiku diuripake maneh sawise mati).
• الْحَافِرَةِ : kahanan kang wiwitan, yaiku urip maneh kaya nalika isih urip ing donya; ana uga kang ngandharake tegese kubur utawa keadaan asal.

2) Tegese ayat iki:

Wong-wong kafir kang maido dina kebangkitan padha ngucap kanthi ngece lan ora percaya: "Apa tenan kita bakal dibalekake urip maneh sawise mati? Apa kita bakal bali menyang kahanan kaya nalika isih urip ing donya, sawise awak kita dadi balung kang wis rusak?" Dheweke nganggep yen bali urip iku ora mungkin lan mung dadi impen kosong. Tembung "al-hafirah" ing kene nggambarake kahanan wiwitan, yaiku urip maneh kaya sadurunge mati, utawa bisa uga ateges kubur minangka panggonan bali. Intine, wong-wong mau padha mbantah lan ngece babagan dina kebangkitan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen wong kafir ing jaman biyen wis padha maido dina kebangkitan, mula kita ora perlu kaget yen saiki isih ana wong kang padha ora percaya.
• Dina kebangkitan iku mesthi kelakon, senajan akal manungsa rumangsa ora mungkin. Kuwasane Allah ngluwihi kabeh perkara.
• Kita kudu tansah ngeling-eling marang akhirat lan nyiyapake bekal kanggo urip sawise mati.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora mung nggatekake urip ing donya, nanging uga mikirake urip kang langgeng ing akhirat.
• Kanthi ngimani dina kebangkitan, ati dadi tentrem lan urip dadi luwih arah, amarga kita ngerti yen kabeh tumindak bakal dipertanggungjawabake.
• Islam mulangake babagan urip sawise mati kanthi jelas, mula kita kudu padha yakin lan ora ragu-ragu.