Surja Abese — Ajet 26

Kuptimet e fjalëve:

• شَقَقْنَا: e çamë, e plasëm.
• شَقًّا: një çarje të plotë dhe të thellë.

Tefsiri i Ajetit:

Pas zbritjes së shiut me bollëk nga qielli, Allahu i Lartësuar tregon se si e çan tokën me një të çarë të vërtetë, duke e plasur atë që të dalin prej saj bimët dhe drithërat. Kjo do të thotë se toka, e cila ishte e ngurtë dhe e mbyllur, hapet me urdhërin e Allahut për të nxjerrë në sipërfaqe farërat që mbijnë dhe rriten. Ky çarje e tokës është një mrekulli e madhe që tregon fuqinë e pakufishme të Krijuesit, i cili e bën tokën të vdekur të kthehet në jetë me bimësi të ndryshme, si burim ushqimi për njerëzit dhe kafshët. Ky veprim hyjnor është një provë e qartë e ringjalljes pas vdekjes, sepse Ai që e çan tokën për të nxjerrë bimët, është i aftë t'i ringjallë të vdekurit nga varret e tyre.

Përfitimet e nxjerra nga ajati:

1. Ky ajet na fton të meditojmë mbi fuqinë e Allahut në krijimin e ushqimit tonë, duke na bërë të kuptojmë se Ai është i vetmi Furnizues dhe Mbajtës i jetës.
2. Çarja e tokës për të nxjerrë bimët është një dëshmi e gjallë e ringjalljes, duke na dhënë shpresë dhe qetësi se jeta nuk mbaron me vdekjen.
3. Ajati na mëson mirënjohjen ndaj Allahut për çdo thërrime ushqimi që hamë, duke na bërë më të vetëdijshëm për begatitë e Tij të panumërta.
4. Ky realitet na shtyn të jemi më afër Krijuesit tonë, duke e adhuruar Atë me sinqeritet dhe duke e falënderuar për çdo mirësi që na ka dhënë.