Surah 'Abasa — Talata 26

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• شَقَقْنَا – Pinunit natin o biniyak.
• شَقًّا – isang pagbubiyak na tunay at malinaw.

Interpretasyon ng Talata:

Pagkatapos na ibuhos natin ang ulan mula sa mga ulap, ay binibiyak natin ang lupa sa isang tunay na pagbubiyak. Sa pamamagitan ng kapangyarihang ito, lumalabas mula sa lupa ang mga halaman at mga tanim na siyang pinagmumulan ng kabuhayan ng tao at ng kanyang mga alagang hayop. Ang pagbanggit na ito ay nagpapaalala sa tao na ang Diyos na may kakayahang magpabulusok ng tubig at magpabiyak sa lupa upang lumabas ang mga halaman ay tiyak na may kakayahan ding bumuhay sa mga patay sa Araw ng Muling Pagkabuhay.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagkakaloob ng pagkain at kabuhayan ay isang malaking biyaya mula sa Diyos na dapat pagmunihan ng tao upang lalo niyang makilala ang kanyang Panginoon.
2. Ang pagbubiyak ng lupa at pagpapatubo ng mga halaman ay isang malinaw na ebidensya ng kapangyarihan ng Diyos na magbigay-buhay, na nagpapatibay sa paniniwala sa Muling Pagkabuhay.
3. Ang pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari—pagbuhos ng ulan, pagbubiyak ng lupa, at pagtubo ng mga halaman—ay nagpapakita ng perpektong sistema ng Diyos sa paglikha, na nagtuturo sa atin na magtiwala sa Kanyang pamamahala sa lahat ng bagay.
4. Ang pag-alaala sa mga biyayang ito ay nagpapalalim ng pasasalamat sa Diyos at nag-uudyok sa tao na gamitin ang mga biyayang ito sa pagsunod sa Kanyang mga utos.