Абаса сүресі — Аят 27

1. Сөздердің мағынасы:

— ﴿فَأَنبَتْنَا﴾: "ف" — байланыстырушы жалғаулық, "أَنبَتْنَا" — "біз өсірдік" дегенді білдіреді, яғни Алла Тағала өз құдіретімен жерден өсімдік шығарды.

— ﴿فِيهَا﴾: "онда" — жерге қатысты айтылған.

— ﴿حَبًّا﴾: "дән" — бидай, арпа, жүгері сияқты азықтық дақылдардың дәні.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала адам баласына өзінің құдіретін көрсетіп, жерге жаңбыр суын құйып, оны жарамды етіп, содан кейін одан түрлі өсімдіктерді шығарды. Солардың ішінде адамның күнделікті азығы болып табылатын бидай, арпа, жүгері секілді дәнді дақылдарды өсірді. Бұл — Алланың адамға деген шексіз мейірімі мен рақымының көрінісі. Адам өзінің күнделікті жеп жүрген нанының қайдан келгенін, оның артында Алланың құдіреті тұрғанын ойланып, түсінуі керек. Жер, су, тұқым — бәрі Алланың әмірімен ғана пайда болады. Адам тек себепке жүгінеді, ал шынайы өсіруші — Алла Тағала.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

— Алла Тағаланың құдіреті мен мейірімін танып, Оған шүкір етуге шақырады.

— Күнделікті жеп жүрген азығымыздың өзі Алланың үлкен нығметі екенін ұғындырады.

— Адамды ойлануға, Алланың жаратылысындағы даналықты көруге баулиды.

— Ислам діні табиғатпен, жаратылыспен үйлесімде өмір сүруге, Алланың берген нығметтерін бағалауға тәрбиелейді.

— Қарапайым дәннің өзінен Алланың шексіз рақымын көру — иманды нығайтатын, жүректі жұмсартатын ғибрат.