Абаса сүрәсе — Аять 37

Сүзләрнең мәгънәләре:

• شَأْنٌ — хәл, эш, мәшәкать.
• يُغْنِيهِ — аны башкалар белән шөгыльләнүдән тулысынча азат итә, ягъни аны башкалар турында уйлаудан тулысынча мәшгуль итә.

Аять тәфсире:

Бу аять кыямәт көнендәге куркыныч хәлне сурәтли. Ул көнне һәр кеше үз хәле белән шулкадәр мәшгуль булыр ки, хәтта иң якын кешеләре — туганнары, дуслары, хәтта ата-анасы һәм балалары турында да уйларга вакыты калмас. Һәрбер кеше үзенең гөнаһлары, гамәлләре һәм Аллаһ каршындагы хисабы турында кайгыртыр. Ул көннең куркынычлыгы һәм авырлыгы шулкадәр зур булыр ки, һәркем бары тик үз хәлен генә уйлар, һәм бу мәшәкать аны башкалардан тулысынча аерачак. Бу — Аллаһның кодрәте белән булачак бөек көннең авырлыгын күрсәтүче аять.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кыямәт көне — ул чынбарлыкта булачак бөек көн, һәм ул көннең авырлыгы безнең күзаллавыбыздан да зуррак.
• Бүгенге дөньяда без бер-беребезгә ярдәм итә алабыз, ләкин ул көнне һәркем үз хәле белән калачак. Шуңа күрә без бүген үк изге гамәлләр кылырга һәм Аллаһның рәхмәтенә ирешергә тырышырга тиешбез.
• Бу аять безне дөньядагы вакытлыча мәшәкатьләргә бирелеп, әхрәтне онытырга ярамаганлыгын искәртә. Кыямәт көнендәге хәсрәттән котылу өчен, бүген Аллаһка тәүбә итеп, изге юлдан барырга кирәк.
• Ислам дине безне һәрвакыт уяу булырга, гамәлләребезне тикшерергә һәм Аллаһның ризалыгын эзләргә өйрәтә. Бу аять мөэминнәрнең йөрәкләрен куркыныч кыямәт көне турында искә төшереп, аларны тәкъвалыкка һәм изгелеккә дәшә.