Suurah Abasa — Aayad 37

Macnada Erayada:

• شَأْنٌ: Waa arrin ama xaalad qofka ku shuqlinaysa.
• يُغْنِيهِ: Waa ka shuqlinaysa oo ka dhigaysa mid aan wax kale ka fikiri karin.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku hadlaysaa cabsida weyn ee Maalinta Qiyaamaha. Marka Suurka loo dhaco, qof walba wuxuu la kulmi doonaa cabsida iyo walbahaarka u gaarka ah, taas oo ka ilaawayn doonta inuu ka fikiro xitaa qaraabadiisa ugu dhow sida hooyadiis, aabihiis, wiilashiis iyo xaaskiis.

Qof walba Maalintaas wuxuu la buuxsamay doonaa dhibkiisa iyo cabsidiisa u gaarka ah, sidaas darteed qofna qof kale uma fikiri karo, umana qulquli karo. Mid kastaa wuxuu ku mashquuli doonaa nafsadiisa oo keliya, isagoo ka cabsanaya xaaladdiisa. Tani waa mid ka mid ah dhibaatooyinka ugu weyn Maalinta Qiyaamaha, halkaas oo qof walba uu ku mashquuli doono nafsadiisa oo uu ka ilaawayn doono xitaa qaraabadiisa ugu jeclaa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Aayaddan waxay noo muujinaysaa darnaanta Maalinta Qiyaamaha, taas oo nagu boorrinaysa inaan u diyaar garoobno maalintaas ka hor.
2. Waxay nagu digaysaa inaanan ku kalsoonaan qofna aan ka ahayn Eebbe, maxaa yeelay Maalintaas qofna qof kale uma tartami doono.
3. Waxay nagu taageysaa inaan dadka u naxariisano oo aan caawinno adduunkan, maxaa yeelay Maalinta Qiyaamaha qofna qof kale ma caawin karo.
4. Waxay nagu xoojinaysaa inaan ku dadaalno camal fiican oo naga ilaalin doona cabsida Maalintaas, isla markaana nagu gargaari doona.