Surah 'Abasa — Aya 37

Ma’anonin Kalmomi:

• شَأْنٌ: wani lamari ko hali mai nauyi.
• يُغْنِيهِ: yana shagaltar da shi har ya manta da duk wani abu na waje.

Tafsirin Ayar:

A wannan ranar (Ranar Kiyama), kowane mutum daga cikin mutane yana da wani lamari mai tsananin nauyi wanda ya cika masa zuciya har ya shagaltar da shi gaba ɗaya, ya sa ya manta da duk wani abu na waje, har ma da 'yan uwansa na kusa. Wannan shagaltuwa ba na son rai ba ne, sai dai saboda tsananin tsoro da firgici da ke cikin zuciyarsa a wannan ranar mai wahala. Kowane mutum zai kasance cikin damuwa game da kansa kawai, ba zai iya taimakon wani ba, ko da yake shi ne mafi kusancinsa.

Fa'idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana girman tsananin Ranar Kiyama, wanda har yaro zai gudu daga mahaifiyarsa da mahaifinsa, kuma mutum zai manta da 'yan uwansa saboda tsananin tsoro.
2. Yana koya mana cewa a duniya, dole ne mu yi aiki don wannan rana, mu shirya mata ta hanyar yin ayyukan alheri da kuma neman gafarar Allah, domin a wannan rana ba wani zai iya taimakon mu face ayyukan da muka gabatar.
3. Yana nuna mana cewa musulunci yana kira ga mutum ya kasance mai himma a cikin rayuwarsa, ya kula da al'amuransa na addini da na duniya, amma kuma ya tuna cewa akwai wata rana mai tsanani wadda za ta zo, kuma shirye-shiryen da ya yi a duniya shine kawai abin da zai amfane shi a wannan rana.