Sura Abasa — Aya 37

Maana ya maneno:

• شَأْنٌ: jambo au hali inayomhusu mtu.
• يُغْنِيهِ: inamshughulisha na kumzuia kujishughulisha na wengine.

Tafsiri ya Aya:

Siku ya Kiyama, kila mtu atakuwa na jambo lake mwenyewu linalomshughulisha na kumzidiwa na hali yake, hata kiasi kwamba hatamjali ndugu yake, mama yake, baba yake, mke wake wala watoto wake. Hii ni kwa sababu ya mashaka na hofu kubwa ya siku hiyo, ambayo kila mtu atajikuta ana shughuli zake za kibinafsi zinazomtia wasiwasi na kumfanya asijali wengine. Ni hali ya kushangaza ambapo mtu anayependwa sana na familia yake, siku hiyo atawakimbia wapendwa wake kwa ajili ya wokovu wake mwenyewe.

Faida za Aya:

1. Aya hii inatuonya juu ya ukubwa wa siku ya Kiyama na mashaka yake, ili tujitayarishe kwa kufanya amali njema.
2. Inatufundisha kwamba kila mtu atajibika mwenyewe siku hiyo, kwa hiyo tujitahidi kujitayarisha kwa kufuata maelekezo ya Mwenyezi Mungu na Mtume wake (SAW).
3. Inatuhimiza kutumia fursa ya maisha ya duniani kwa kufanya kheri na kuepuka dhambi, kwa sababu siku ya Kiyama hakuna mtu atakayetusaidia isipokuwa amali zetu wenyewe.
4. Inatufanya tuthamini neema ya Mwenyezi Mungu ya kutuongoza kwenye Imani na kutuonya kabla ya kufika siku hiyo, ili tusiwe miongoni mwa wale wataojuta.