Surah 'Abasa — Talata 4

Paliwanag sa mga Salita:

• أَوْ يَذَّكَّرُ – o siya ay magsisisi at tatalima sa payo.
• فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَىٰ – at ang paalaala ay makapagdudulot sa kanya ng kabutihan.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay bahagi ng pagpuna ng Allah sa Kanyang Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) dahil sa pagtuon niya sa isang mayamang tao habang hindi niya pinansin ang isang bulag na Muslim na lumapit upang matuto. Dito, ipinapaalala ng Allah na ang taong iyong tinalikuran (ang bulag) ay maaaring makinabang sa iyong paalaala—maaaring siya ay magbalik-loob, maglinis ng kanyang sarili mula sa mga kasalanan, o matuto ng aral na magbabago sa kanyang buhay. Ang paalaala ay may malaking pakinabang sa kanya, hindi katulad ng mayamang taong iyong inasam na mapagbigyan, na maaaring hindi makinabang sa anuman. Kaya't ang pagbibigay-pansin sa mga naghahanap ng katotohanan, gaano man sila kababa sa paningin ng lipunan, ay higit na mahalaga kaysa sa pag-asam na mapagbigyan ng mga mayayamang nagmamataas.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagtuturo at pagpapaalaala ay hindi dapat nakatuon lamang sa mga may mataas na katayuan sa lipunan; bagkus, ang mga taong naghahanap ng katotohanan—kahit sila ay mahirap o may kapansanan—ay nararapat bigyang-pansin.
2. Ang paalaala ng Quran ay may bisa sa mga pusong handang tumanggap, at maaaring magdulot ito ng pagbabago sa buhay ng isang tao.
3. Ang pagpapakumbaba sa pagharap sa mga nangangailangan ng gabay ay isang katangiang minamahal ng Allah, at ang pagmamataas sa mga mayayaman ay hindi dapat maging dahilan upang pabayaan ang mga dukha.
4. Ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa dami ng kayamanan ng nakikinig, kundi sa katapatan ng pagnanais na matuto at magbago.