سورت عبس — آیت 6

1. د کلمو معناوې:

• تَصَدَّىٰ: یعنی ځان ته يې متوجه کول، د هغه په لور مخ اړول، د هغه خبرو ته غوږ نيول او د هغه په مجلس کې ځان ښکېل کول.

1. د آيت تفسير:

دا آيت د هغه چا په اړه نازل شوی چې له حق څخه بې پروا او بې نيازه وي، خو ته يې په لور مخ اړوې او د هغه خبرو ته غوږ نيسې. يعنې ته هغه څوک چې له هدايت او قرآن څخه بې نيازه دی، د هغه په لور مخ اړوې، د هغه خبرو ته غوږ نيسې او د هغه په مجلس کې ځان ښکېل کوې، په داسې حال کې چې هغه له دې خبرو څخه هيڅ ګټه نه اخلي او د هغه د زړه سختۍ او کفر له امله ستا هڅې بې ګټې دي. دا چې هغه له دې خبرو څخه ځان نه پاکوي او نه يې مني، نو ته ولې د هغه په لور مخ اړوې او د هغه خبرو ته غوږ نيسې؟ دا کار د هغه چا په پرتله چې په لېواله توګه د حق په لور راغلی او د هدايت غوښتونکی دی، سم نه دی.

1. د آيت څخه ګټې:

• دا آيت موږ ته ښيي چې د حق د تبليغ په وخت کې بايد لومړيتوب هغو کسانو ته ورکړل شي چې د حق منلو ته چمتو وي او په لېواله توګه يې غوښتونکي وي.
• په دعوت او تبليغ کې بايد حکمت او بصيرت وي، نه دا چې هر چا ته په يوه شان وخت او انرژي مصرف کړو.
• دا آيت موږ ته د رسول الله ﷺ د شفقت او مهربانۍ ښودنه کوي چې هغه د هر چا د هدايت لپاره اندېښمن و، خو الله تعالی ورته لارښوونه کوي چې دعوت په حکمت سره وکړه.
• دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې د حق د منلو لپاره د انسان زړه او نيت مهم دی، نه يوازې د هغه ظاهري حالت.