Surat 'Abasa — Ayat 6

Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَصَدَّى (tashadda): asale saka tembung "صَدِيَ" utawa "تَصَدَّى" kang tegese ngadhepi, nyedhaki, lan nggatekake kanthi temen. Ing kene tegese: kowe ngadhepi lan nggatekake dheweke kanthi sungguh-sungguh.

Tafsir Ayat:

Ayat iki isih ana gandhengane karo critane Nabi Muhammad ﷺ nalika ana wong wuta kang jenenge Abdullah bin Ummi Maktum teka arep takon bab agama. Nalika iku Nabi ﷺ lagi ngadhepi para pembesar Quraisy kang diarep-arep mlebu Islam. Nabi ﷺ banjur ora nggatekake wong wuta mau, lan tetep ngadhepi para pembesar Quraisy.

Ing ayat iki, Allah paring teguran marang Nabi ﷺ: "Dene wong kang rumangsa sugih (ora butuh marang piwulangmu), kowe malah ngadhepi dheweke lan nggatekake omongane kanthi temen."

Tegese, kowe (Nabi Muhammad) luwih nggatekake wong kang ora butuh marang ajaranmu, yaiku para pembesar Quraisy kang rumangsa sugih lan ora mbutuhake pitulunganmu. Kowe ngadhepi dheweke, nyedhaki, lan ngrungokake omongane kanthi sungguh-sungguh, amarga kowe kepengin banget supaya dheweke mlebu Islam.

Dene wong wuta kang teka kanthi kepinginan sinau lan nyedhaki Allah, kowe malah ora nggatekake. Iki minangka teguran alus saka Allah marang Nabi ﷺ, supaya luwih nggatekake wong kang duwe kepinginan sinau, tinimbang wong kang rumangsa ora butuh.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Islam ngajarake supaya adil lan ora pilih kasih — ora mbedakake antarane wong sugih lan wong mlarat, antarane wong kang duwe pangaribawa lan wong kang ora duwe. Kabeh padha ing ngarsane Allah.
2. Wong kang kepengin sinau agama iku luwih utama diladeni tinimbang wong kang rumangsa ora butuh marang piwulang. Iki nuduhake yen ilmu agama iku kudu diwenehake marang sapa wae kang kepengin, ora mung marang wong kang duwe pangaribawa.
3. Allah iku Maha Welas lan Maha Ngapura — Panjenengane paring teguran marang kekasihe (Nabi Muhammad ﷺ) amarga tresna marang dheweke, supaya dheweke dadi luwih sampurna.
4. Al-Qur'an iku tuntunan kang ngemot piwulang bab akhlak — ora mung ngemot bab hukum lan ibadah, nanging uga ngajarake carane ngadhepi manungsa kanthi adil lan welas asih.
5. Sapa wae kang nyedhaki agama kanthi tulus, mesthi bakal diajeni — ora preduli saka status sosial, kaya dene wong wuta ing crita iki, kang malah dadi sebab turune ayat-ayat Al-Qur'an.
6. Kita kudu nggatekake wong kang kepengin sinau — dudu mung wong kang duwe pangaribawa utawa wong kang bisa menehi keuntungan marang kita. Iki minangka piwulang bab keadilan lan ketulusan ing dakwah.