Абаса сүресі — Аят 6

1. Сөздердің мағынасы:

— «فَأَنتَ»: сен, яғни уағыздаушы (Пайғамбар ﷺ).

— «لَهُ»: оған, сол адамға қатысты.

— «تَصَدَّى»: бет бұрып, көңіл аударып, жүгініп, назарыңды соған арнау; бір нәрсеге ықыласпен бет бұру дегенді білдіреді.

1. Түсіндірмесі:

Бұл аятта Алла Тағала Пайғамбарымызға (ﷺ) өзінің байлығына, дәулетіне масаттанып, шындыққа мұқтаж болмай, тәкаппарлық танытқан адамға ерекше көңіл бөліп, оған бет бұрып, сөзін тыңдап, оны исламға шақыруға ықылас қойғанын ескертеді. Яғни, сен оған жүгініп, назарыңды соған арнап, оның разылығын іздеп, оған уағыз айтуға ұмтыласың. Ал шын мәнінде, сенің міндетің — ақиқатты жеткізу; кімнің қабыл алып, кімнің бет бұратыны оның өз еркінде. Сондықтан сенің оған ерекше ықылас білдіріп, оның алдында төмендеуің қажет емес еді. Бұл жерде Алла Пайғамбарды кінәлап, әдеп үйретіп, шақыруда теңдік пен әділдік сақтау керектігін, ықыласты тек Алла разылығы үшін жасау қажеттігін ұқтырады.

1. Пайдаланатын ғибраттар:

— Ислам — әділдік пен теңдік діні: уағызда адамның байлығына, мансабына қарап ерекшелендіруге болмайды.

— Шақыруда ықылас тек Алла разылығы үшін болуы керек; адамдардың разылығы үшін төмендеу немесе жасанды ықылас таныту дұрыс емес.

— Құран — әдеп пен мінезді тәрбиелейтін кітап; ол тіпті Пайғамбарға (ﷺ) де нәзік әдеп үйретеді.

— Ақиқатқа мұқтаж адамға көңіл бөлу, оған көмектесу — үлкен сауап; ал тәкаппарлық танытқанға артық жүгіну қажет емес.

— Ислам қарапайымдылықты, шынайылықты және барлық адамға бірдей қарауды насихаттайды, бұл жүректі жылытып, дінді сүюге шақырады.