ซูเราะฮฺ อะบะซะ — อายะฮฺ 6

คำอธิบายคำศัพท์:

• تَصَدَّى หมายถึง การเอาใจใส่ เข้าหา และหันหน้าไปหาใครบางคนด้วยความสนใจ

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กับบุคคลที่ร่ำรวยและมีอำนาจในสังคม ซึ่งบุคคลนั้นไม่ได้สนใจที่จะรับฟังคำเชิญชวนสู่ความศรัทธา และไม่ได้แสวงหาความจริง แต่ท่านนบียังคงให้ความสำคัญและหันหน้าเข้าหาเขา พยายามเชิญชวนเขาให้มารับอิสลาม ทั้งที่เขาไม่ได้ต้องการจะรับฟังหรือแสวงหาความจริงแต่อย่างใด

ในทางกลับกัน เมื่อมีชายตาบอดผู้ยากจนชื่ออับดุลลอฮ์ อิบนุ อุมม์มักตูม ซึ่งเป็นผู้ที่มีจิตใจใฝ่หาความจริงและต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับศาสนา ได้เข้ามาหาท่านนบีเพื่อขอคำแนะนำ ท่านนบีกลับแสดงสีหน้าไม่พอใจและหันเหออกจากเขา เพราะกำลังยุ่งอยู่กับการเชิญชวนบุคคลสำคัญของกุเรช

อายะฮ์นี้จึงเป็นการตำหนิท่านนบีอย่างสุภาพอ่อนโยนจากอัลลอฮ์ เกี่ยวกับการจัดลำดับความสำคัญในการเชิญชวนสู่ศาสนา กล่าวคือ ควรให้ความสำคัญกับผู้ที่แสวงหาความจริงและต้องการเรียนรู้ มากกว่าผู้ที่หยิ่งผยองและไม่สนใจ

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การให้ความสำคัญกับผู้ที่แสวงหาความจริงและใฝ่รู้ในศาสนานั้น มีคุณค่ามากกว่าการพยายามเชิญชวนผู้ที่ไม่สนใจหรือหยิ่งผยอง
2. ความเสมอภาคในอิสลาม คือการให้เกียรติทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นผู้ยากจนหรือผู้มีอำนาจก็ตาม
3. การดะวะฮ์ (การเชิญชวนสู่ศาสนา) ควรให้ความสำคัญกับผู้ที่มีความพร้อมและความต้องการที่จะรับฟังก่อน
4. อัลลอฮ์ทรงรักและเอ็นดูต่อผู้ที่แสวงหาความจริง แม้เขาจะยากจนหรือมีข้อจำกัดทางร่างกายก็ตาม
5. การตำหนิของอัลลอฮ์ต่อท่านนบีในเรื่องนี้ แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมของอิสลาม ที่ไม่ยอมให้มีการเลือกปฏิบัติแม้แต่กับท่านนบีเอง