سوره انفطار — آیه 3

معانی کلمات:

• فُجِّرَتْ: به معنای شکافته شدن و در هم شکستن است؛ به گونهای که آب دریاها از جای خود بیرون زند و به هم بپیوندد.

تفسیر آیه:

در آن روز بزرگ قیامت، دریاها که در ظاهر جدا از یکدیگرند، شکافته میشوند و آبهای شور و شیرین به هم میآمیزند و همه به صورت دریایی واحد و پهناور در میآیند. این انفجار و به هم پیوستن آبها نشانهای از فروپاشی نظم جهان و قدرت بیکران خداوند است که همه چیز را زیر و رو میکند. در آن هنگام، دریاها که آرامش و عظمتشان در دنیا زبانزد بود، به هیجان میآیند و مرزهایشان از بین میرود و این تحول عظیم، مقدمهای برای برپایی دادگاه عدل الهی و حسابرسی اعمال بندگان است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که جهان مادی با همه عظمت و شکوهش، پایدار و جاودان نیست و روزی فرا میرسد که نظام آن در هم میریزد؛ پس نباید دل به دنیا ببندیم و آن را وطن اصلی خود بدانیم.
• توجه به دگرگونیهای عظیم قیامت، دل را نرم میکند و انسان را به فکر فرو میبرد که برای آن روز بزرگ آماده شود و از فرصت زندگی برای توشه برداشتن استفاده کند.
• یادآوری این تحولات، ایمان به قدرت بیپایان پروردگار را در دل تقویت میکند و ما را به تواضع در برابر او وامیدارد، چرا که خدایی که میتواند دریاها را بشکافد و جهان را دگرگون کند، به یقین بر حسابرسی دقیق اعمال نیز تواناست.