Surat Al-Insyiqaq — Ayat 20

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَمَا لَهُمْ : "Lah apa ta sababe wong-wong mau" — yaiku pitakon kang ngemu rasa gumun lan nggugat.
• لَا يُؤْمِنُونَ : "ora padha iman" — ora ngakoni lan ora percaya marang Allah lan dina akhir.

2) Tegesing ayat:

Allah paring pitakon kang sipate nggugat lan gumun marang wong-wong kafir: "Lah apa ta sababe wong-wong mau padha ora gelem iman?" Padahal bukti-bukti lan tandha-tandha kekuwasane Allah wis cetha banget, lan ayat-ayat Al-Qur'an wis diwacakake marang dheweke. Sakwise kabeh keterangan mau padha dimangerteni, mesthine ora ana alesan maneh kanggo ora iman. Pitakon iki dudu pitakon kanggo njaluk jawaban, nanging kanggo nggugat lan nuduhake yen ora imane wong-wong mau iku pancen ora ana dhasare lan ora bisa ditampa. Dheweke ora gelem iman marang Allah lan ora gelem ngakoni dina akhir, sanajan wis nyata kebenerane.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen iman marang Allah lan dina akhir iku dhasar kang paling penting ing urip, lan kabeh manungsa wis diparingi bukti kang cukup kanggo percaya.
• Nuduhake yen ati kang angel lan gumedhe marang kebenaran iku dadi sabab utama wong ora gelem iman, mula kita kudu tansah njaga ati supaya lembut lan gelem nampa pituduh.
• Al-Qur'an iku pituduh kang cetha; sapa wae kang gelem mbukak ati lan mikir kanthi jujur, mesthi bakal nemu kebenaran ing njeroné.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora mung ngerti kebenaran, nanging uga langsung nindakake lan netepi, amarga ngerti tanpa nindakake ora ana gunane.
• Kanggo wong mukmin, ayat iki dadi pangeling supaya tansah syukur amarga wis diparingi iman, lan tansah ndonga supaya atine tetep kukuh ing dalan kang bener.