Surah Al-Inshiqaq — Aya 20

Ma’anar Kalmomi:

Babu wata kalma da ke buƙatar ƙarin bayani a nan, domin kalmar “fa mā lahum” tana nufin tambaya ta nuna mamaki da musu, wato: “Me ya same su?”.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana nuna mamaki da musu ga yanayin kafirai: “Me ya same su da suka ƙi yin imani da Allah da Ranar Ƙarshe, alhali kuwa hujjoji da alamu sun bayyana musu a sarari?” Sun ga mu’ujizai, sun ji Alƙur’ani, amma duk da haka ba su gaskata ba. Tambaya a nan ba don neman amsa ba ce, sai dai don nuna abin mamaki da zargi, domin babu wani dalili da zai hana su imani sai taurinkai da girman kai. Sa’ad da ake karanta Alƙur’ani a gare su, ba su yi tawali’u ba, ba su yarda da abin da ya zo a cikinsa ba. Halinsu shi ne ƙaryatawa da saba wa gaskiya, alhali kuwa a cikin zukatansu sun san cewa abin da Alƙur’ani ya zo da shi gaskiya ne, amma suna ɓoye wannan sanin saboda girman kai da nufin ci gaba da bin son zuciyarsu. Allah ya san duk abin da suke ɓoyewa a cikin ƙirjinsu na taurinkai, kuma zai yi musu sakamako bisa haka.

Fahimtar Darussa:

1. Imani abu ne mai sauƙi ga wanda ya buɗe zuciyarsa ga gaskiya, amma taurinkai da girman kai su ne ke hana mutum shiga cikin addinin Allah.
2. Alƙur’ani hujja ce a kan dukan mutane; duk wanda ya ji shi kuma bai yarda ba, to babu uzuri a gare shi a gaban Allah.
3. Allah yana sane da abin da ke cikin zukatan mutane na imani ko kafirci, kuma ba zai ɓata wa kowa sakamakonsa ba.
4. Kyakkyawan sakamako yana nan ga muminai masu yin ayyukan ƙwarai, wanda ba ya yankewa kuma ba ya raguwa, alhali kuwa azaba mai raɗaɗi tana jiran masu ƙaryatawa.