Аль-Иншикак сүресі — Аят 20

1. Сөздердің мағынасы:

• فَمَا لَهُمْ: Оларға не болды? Оларды не нәрсеге итермеледі? (таңырқау және мінеу мағынасында)
• لَا يُؤْمِنُونَ: Олар иман келтірмейді, яғни Аллаһтың бірлігіне, пайғамбардың шындығына және ақирет күніне сенбейді.

1. Аяттың тәпсірі:

Осы аятта Аллаһ Тағала иман келтірмейтін адамдарға таңырқау мен мінеу ретінде сұрақ қояды: Оларға не болды, неге иман келтірмейді? Осыған дейін ақиқат анық баяндалып, дәлелдер толық келтірілген соң, оларды иманнан тежейтін қандай себеп бар? Олардың иман келтірмеуіне ешбір ақылға қонымды себеп жоқ. Бұл — Аллаһтың бірлігіне, Оның елшісінің шындығына және ақирет күніне сенуге шақырған айқын аяттар мен дәлелдерге қарамастан, олардың жүз бұруы мен қыңырлығы ғана. Олар Құран оқылған кезде де иман келтірмейді, оған бойсұнбайды. Күпірлік танытқандардың әдеті — ақиқатты жоққа шығарып, оған қарсы шығу. Аллаһ олардың жүректеріндегі қыңырлық пен қарсылықты жақсы біледі, өйткені олар Құранның ақиқат екенін іштей мойындай тұра, оған иман келтірмейді. Бұл сұрақ — олардың жағдайының таңғаларлық екенін және олардың күпірлігінің ешбір негізсіз екенін көрсететін айыптау мен ескерту.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят адамды ойлануға шақырады: иман келтіруге кедергі болатын шынайы себеп жоқ, сондықтан адам ақиқатқа ашық жүрекпен қарауы керек.
• Құран аяттары мен Аллаһтың белгілері адамды иманға жетелейтін айқын дәлелдер екенін ұғындырады.
• Иман — ақыл мен жүректің келісімі; қыңырлық пен тәкаппарлық адамды ақиқаттан алыстатады.
• Аллаһ әркімнің жүрегіндегіні біледі, сондықтан риясыз, шынайы иманға ұмтылу қажет.
• Аят иман келтіруге шақыра отырып, адамды Аллаһтың мейірімі мен ақиреттегі сауапқа үміттенуге бағыттайды. Иман келтіргендер үшін түгелмейтін, кемімейтін сауап бар.