سورت فجر — آیت 23

د مهمو کلمو معناګانې:

• وَجِيءَ بِجَهَنَّمَ: په هغه ورځ به دوزخ راوستل کیږي.
• يَتَذَكَّرُ: انسان به پوهیږي، یادوي او عبرت اخلي.
• وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَىٰ: او له هغه څخه به دا یادونه او پند څنګه او چیرته ترلاسه شي؟ (یعنې ګټه به نه لري).

د آیت تفسیر:

په هغه ورځ چې قیامت راشي، دوزخ به راوستل کیږي، او هغه به داسې راوستل کیږي چې ډېر وحشتناک او سخت وي. د هغې د راوستلو لپاره به ډېر فرښتې وي چې هغه به راکاږي. په دغه ورځ به کافر او ګناهګار انسان خپل تېر ژوند په یاد راوړي، خپلې نافرمانۍ او تېروتنې به ویني، او غواړي چې پښېمانه شي او توبه وباسي. خو دا پښېماني او یادونه به د هغه لپاره هېڅ ګټه نه لري، ځکه چې د عمل او توبې وخت تېر شوی دی. هغه به په دې حسرت او افسوس کې وي چې ولې په دنیا کې یې د الله تعالی د احکامو پیروي ونه کړه او د نیکو اعمالو څخه یې ځان محروم کړ. په دغه ورځ به هغه ته نه د توبې اجازه ورکول کیږي او نه به د هغه توبه ومنل شي، ځکه چې دا د جزا ورځ ده، نه د عمل ورځ.

د آیت څخه اخیستل شوې ګټې:

• دا چې انسان باید په دنیا کې له مرګ مخکې د الله تعالی د رضا لپاره عمل وکړي، ځکه چې د قیامت په ورځ به د عمل فرصت نه وي.
• د دوزخ د وحشت او سختۍ یادونه د انسان لپاره د وېرې او پند سبب ګرځي، ترڅو له ګناهونو ځان وساتي.
• پښېماني او توبه باید په دنیا کې وشي، ځکه چې په آخرت کې به پښېماني هېڅ ګټه ونه لري.
• دا چې الله تعالی رحیم او مهربان دی، نو انسان باید د هغه له رحمت څخه ناامیده نه شي او تل د توبې او نیکو اعمالو لپاره هڅه وکړي.