Sure Tevbe — Ayet 80

Kelime Anlamları:

• İstiğfar (اسْتِغْفَار): Allah'tan günahların bağışlanmasını dilemek, af talep etmek.
• Fâsık (فَاسِق): Allah'ın emirlerinden ve itaatinden bilerek ve isteyerek çıkan, günahkâr.

Tefsir:

Ey Resûlüm! Bu münafıklar için ister bağışlanma dile, ister dileme; senin onlar için yaptığın istiğfar ile yapmaman arasında hiçbir fark yoktur. Çünkü onların durumu öyle bir noktaya gelmiştir ki, sen onlar için yetmiş defa bile bağışlanma dilesen, Allah onları asla bağışlamayacaktır. Burada yetmiş sayısının zikredilmesi, Arapların örfünde bir sayının en ileri derecesini ifade etmek için kullanılan bir üsluptur; yani "ne kadar çok istiğfar edersen et" manasına gelir. Bu, onların affedilme ümitlerini tamamen kesmek içindir.

Peki, bu hükmün sebebi nedir? Çünkü onlar Allah'ı ve Resûlü'nü inkâr ederek küfür üzere yaşamışlar ve bu küfür üzerine ölmüşlerdir. Küfür, bütün amelleri boşa çıkaran ve bağışlanmayı engelleyen en büyük günahtır. Allah Teâlâ, kendi emrinden dışarı çıkan, isyan ve günah üzerinde ısrar eden fâsıklar topluluğunu hidayete erdirmez; onları doğru yola iletmez ve kalplerini imana açmaz.

Bu ayet-i kerime, müminlere çok önemli bir ders vermektedir: Allah'ın dinine düşmanlık eden, peygamberleri yalanlayan ve küfür üzere ısrar eden kimseler için ne kadar dua edilse de, onların hidayeti ancak Allah'ın dilemesine bağlıdır. Bizler, sevdiklerimizin hidayeti için dua etmeli, onlara güzel ahlakımızla örnek olmalıyız. Ancak şunu da unutmamalıyız ki, hidayet Allah'ın elindedir; O, dilediğini hidayete erdirir, dilediğini de dalalette bırakır. Önemli olan, bizim üzerimize düşeni samimiyetle yapmamız ve sonucu Allah'a havale etmemizdir. Bu ayet aynı zamanda, günah işleyen bir kimsenin, kendisi için yapılan dualara güvenerek günahta ısrar etmemesi gerektiğini de hatırlatır. Zira asıl olan, kişinin kendi imanı ve amelleridir. Rabbimiz, bizleri küfür ve isyandan uzak, ihlaslı ve samimi kullarından eylesin.