Йунус сүресі — Аят 51

1. Сөздердің мағынасы:

• أَثُمَّ (асумма): «Содан кейін бе?» деген мағынадағы жалғаулық, таңдану мен мінеуді білдіреді.
• وَقَعَ (уақаға): «Болды, жүзеге асты, түсті» деген мағынада — яғни уәде етілген азап іс жүзінде келді.
• آمَنتُم (амантум): «Иман келтірдіңдер» — сендіңдер, мойындадыңдар.
• آلْآنَ (әл-әнә): «Қазір бе?» — мінеу мен таңдануды білдіретін сұрақ.
• تَسْتَعْجِلُونَ (тастағжилун): «Асықтырып сұрадыңдар» — азапты тезірек келсін деп, мысқылдай отырып талап еттіңдер.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Аллаһтың азабы іс жүзінде келген соң, олардың иман келтіруінің ешбір пайда бермейтінін ашық білдіреді. Яғни, азап түскен кезде адамдар сенеміз деп мойындайды, бірақ бұл уақытта иман енді қабылданбайды. Оларға: «Енді ғана сеніп отырсыңдар ма? Ал бұрын сендер осы азапты асығыс талап етіп, оны мысқылмен күткен едіңдер ғой» — деп мінеледі. Бұл сұрақ айыптау мен өкініш мағынасында айтылған. Адам өзі күмәнданған, түртпектеген нәрсесіне бетпе-бет келгенде ғана сенетіні, бірақ сол сәтте сенімнің пайдасы болмайтыны ескертіледі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Иман келтіру үшін азапты күту емес, өмірде, мүмкіндік бар кезде Аллаһқа бет бұру керек.
• Ақиқатты мысқылдап, асығыс талап ету — адамды адасушылыққа апаратын қасиет.
• Аллаһтың ескертулері — рақымдылық белгісі; ол адамға ойлануға, тәубе етуге мүмкіндік береді.
• Өкініш пен өкіну емес, уақытында сенім мен игі амал — нағыз құтылу жолы.
• Құран адамды ойландырып, жауапкершілікке шақырады, әрі Аллаһтың әділдігі мен рақымдылығын танытады.