Surja Junus — Ajet 60

Kuptimet e fjalëve:

• يَفْتَرُونَ – shpifin, trillojnë gënjeshtra.
• الْكَذِبَ – gënjeshtrën.
• لَذُو فَضْلٍ – me të vërtetë është Zot i mirësisë e dhuntisë.
• لَا يَشْكُرُونَ – nuk falënderojnë (për dhuntitë e Tij).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar pyet ata që shpifin gënjeshtra ndaj Tij, duke ia atribuar Atij gjëra që Ai nuk i ka thënë – siç është lejimi i disa gjërave të ndaluara ose ndalimi i disa gjërave të lejuara – se çfarë mendojnë se do t’u bëhet atyre në Ditën e Kiametit? A mos vallë mendojnë se do të falen dhe nuk do të ndëshkohen për shpifjet e tyre? Sigurisht që kjo është një mendim i gabuar, sepse Allahu do t’i llogarisë për çdo gjë që kanë thënë.

Pastaj Allahu na tregon se Ai është i mirë me njerëzit, sepse nuk i dënon menjëherë për shpifjet e tyre, por u jep afat dhe u hap derën e pendimit. Megjithatë, shumica e njerëzve nuk e falënderojnë Allahun për këtë mirësi dhe nuk e vlerësojnë atë, duke vazhduar në mosbindje dhe shpifje.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu është i dashur dhe i mëshirshëm me robërit e Tij, sepse nuk i ndëshkon menjëherë për gabimet e tyre, por u jep mundësi të pendohen.
2. Shpifja ndaj Allahut – duke ia atribuar Atij gjëra që nuk i ka thënë – është prej mëkateve më të mëdha, dhe çdokush që e bën këtë do të përballet me llogari të ashpër në Ditën e Kiametit.
3. Falënderimi i Allahut për dhuntitë e Tij është shenjë e besimit të vërtetë, ndërsa mosfalënderimi tregon pakujdesi dhe largim nga rruga e drejtë.
4. Ajeti na mëson se durimi i Allahut me ne nuk duhet të na mashtrojë, por duhet ta shfrytëzojmë këtë mundësi për t’u kthyer tek Ai dhe për të bërë vepra të mira.