ซูเราะฮฺ อัล-มาอูน — อายะฮฺ 3

ความหมายของคำศัพท์:

• وَلَا يَحُضُّ = และไม่ส่งเสริม/ไม่เร่งเร้า (ทั้งตนเองและผู้อื่น)
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ = อาหารของผู้ยากจนขัดสน

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงลักษณะหนึ่งของผู้ที่ปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน (วันกิยามะฮ์) ว่าเขาไม่เพียงแต่ไม่เลี้ยงดูผู้ยากจนด้วยตนเองเท่านั้น แต่ยังไม่ส่งเสริมหรือชักชวนผู้อื่นให้ช่วยเหลือผู้ยากจนอีกด้วย แม้แต่การพูดด้วยวาจาเพื่อแนะนำหรือกระตุ้นให้คนอื่นทำความดีนี้ก็ไม่กระทำ

การที่อัลกุรอานกล่าวถึงการ "ไม่ส่งเสริม" นั้น แสดงให้เห็นว่า การส่งเสริมผู้อื่นให้ทำความดีนั้นเป็นเรื่องที่มีคุณค่าและเป็นหน้าที่ประการหนึ่งของมุสลิม หากใครไม่สามารถช่วยเหลือด้วยทรัพย์สินได้ ก็ยังสามารถช่วยเหลือด้วยการชักชวนและแนะนำผู้อื่นให้ช่วยเหลือได้ แต่ผู้ที่ปฏิเสธความจริงกลับไม่ทำแม้แต่สิ่งนี้ ซึ่งสะท้อนถึงความตระหนี่และความใจแข็งของเขา

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การช่วยเหลือผู้ยากจนไม่ใช่เพียงแค่การให้ด้วยมือของตนเองเท่านั้น แต่รวมถึงการส่งเสริมและชักชวนให้ผู้อื่นร่วมทำความดีด้วย ซึ่งเป็นอีกหนึ่งช่องทางแห่งความดีที่อัลลอฮ์ทรงเปิดไว้
2. อิสลามให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือเกื้อกูลกันในสังคม โดยเฉพาะการดูแลผู้ยากไร้ ผู้ที่ไม่มีกำลังทรัพย์ก็สามารถมีส่วนร่วมด้วยการแนะนำและส่งเสริมผู้อื่นได้
3. การที่บุคคลหนึ่งไม่สนใจแม้แต่จะพูดชักชวนให้ผู้อื่นช่วยเหลือผู้ยากจน แสดงถึงความบกพร่องทางจิตวิญญาณและความเมตตาที่สูญสิ้นไปจากหัวใจ ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยง
4. อิสลามสอนให้เรามีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และการช่วยเหลือผู้ยากจนเป็นหนทางหนึ่งที่จะทำให้สังคมเข้มแข็งและอบอุ่น และเป็นการแสดงออกถึงความศรัทธาที่แท้จริง